Country roads take me home

De laatste bijdrage in dit zomer blog komt vanaf JFK in New York tijdens onze tussenstop van de terugvlucht. 

Dinsdag bleek Debby letterlijk overgewaaid. Hier en daar nog wat plassen water maar verder niets meer aan de hand. Aangezien we nog Seaworld kaarten hadden draaiden we vol goede moed de I-4 op richting Orlando. Het laatste deel stond zoals gewoonlijk vast dus vanaf Haines reden we lekker binnendoor. In het park was het niet overdreven druk. Zodat Jesse en ik binnen het uur een nat pak hadden (vooral Jesse na Journey to Atlantis) en we ook al 2 rollercoasters hadden gehad. Waaronder de nieuwe achtbaan Penguin Trek. Een mooi gethematiseerde launch coaster waarbij ze gebruik maakten van het al bestaande pinguïn verblijf. Je komt dus als een soort ijsklomp je naar buiten met een beslagen bril. 

Aangezien ze bij Seaworld dit jaar hun 60ste verjaardag vieren was er (voor het eerst) een heuse parade met een aantal Seaworld karakters zoals Shamu. Een korte parade met veel zang en dans er tussendoor en zo ga je, zoals altijd daar, met een vrolijk gemoed weer naar buiten. 

‘s-Avonds aten we nog een keer bij Fred’s Market. Een buffet restaurant bij ‘ons’ om de hoek. Hier komen ze nog volgens “oma’s recepturen” old fashioned comfort food. Denk aan Meatloaf, potatosalad, mac&cheese, green beans, plantain, gravy, peach cobler, pecan pie, banana pudding  en zo kunnen we nog wel even door gaan. Heerlijk, gemoedelijk en een fijne sfeer. De koffie dronken we op hun veranda in een schommelstoel. Heerlijk!!

Woensdag de laatste hele dag in Lakeland. Jesse bleef at home terwijl Christel en ik naar de Farm en Flea market in het nabij gelegen plaatsje Plant City reden. Daar aangekomen was het een drukte van belang. Allerlei uitstallinkjes van huishoudelijke apparaten, kleding, gereedschap, prullaria, huisraad groente en fruit. De bevroren kippen in de koelbox hebben we maar gelaten voor wat het was. Tussendoor allerlei food trucks en op het midden terrein een grote overkapte schuur. Twee mannen op leeftijd zongen oude klassiekers en de (vooral) Mexicaanse markt bezoekers genoten en dansten (terwijl er toch weer een flinke bui regen op het dak roffelde). 

Voor ons laatste avondmaal reden we naar downtown Lakeland. Je bent overal zo binnen een minuut of 10 en we schoven aan bij Harry’s bar. Hier vooral cajun en creole (sea)food op de kaart. Zelf verwezen ze daarvoor naar New Orleans als inspiratie. Wij vonden zowel de sfeer als het eten, zoals jambalya, hier beter dan in New Orleans. We namen nog een kop koffie op het terras van Black & Brew en wandelden nog even naar Lake Mirror waar ook op deze tijd nog gezellig mensen rondwandelen, joggen of op een bankje zitten te kletsen. 

Vanochtend pakten we onze biezen in Lakeland. De koffers inmiddels wat verzwaard. De GMC voor de laatste keer de sporen gegeven. Omdat we rond half 4 zóuden vertrekken eerst nog een tussenstop in Disney Springs voor een wandeling langs winkeltjes, restaurants en Starbucks voor de koffie.  

De auto aftanken bij WaWa en meteen maar een lekker broodje gemaakt voor de lunch. Rond 13:00 leverden we de auto af bij Alamo en de koffers bij de balie van Delta. Net door de security (wat slépen mensen toch allemaal mee) kregen we op ons horloge de melding dat de vlucht naar New York vertraagd was. Blijkt Debby zich inmiddels naar het noorden verplaatst te hebben waardoor er wat ruis op de lijn zat. Gelukkig hadden we een ruime overstaptijd op JFK waardoor de vertraging van een uur ons verder geen schade opleverde. 

Op de kilometerteller van schreven we 2300 miles bij (3600 kilometer) via Austin (fijne stad), Waco (mooie University en Magnolia’s), Houston (veel regen, mooi appartement, leuke stad), New Orleans (vergane glorie, verpauperde stad), Pensacola (daar komen we zeker graag nog eens terug), Tallahassee (keurige stad) en Lakeland (prima afsluiting, niet zo druk als Orlando wel alles aanwezig) vertrokken we vanuit het vertrouwde Orlando. 

Een mooie roadtrip met verrassende inzichten. Zo blijkt Texas prachtig groen (ipv bruin en zanderig), zijn de mensen er heel erg aardig net als in Florida waar het in de plaatsen die wij bezochten oprechter leek als in Orlando. We luisterden veel country muziek in de auto, genoten van de heerlijke Texas BBQ’s en constateerden dat een stad voor ons schoon mag zijn, met zo min mogelijk zwervers en drugsverslaafden. En als het een paar keer keihard regent of als er 24/7 breaking news is over een op handen zijnde orkaan kun je prima in je korte broek en op flip-flops vakantie vieren. 

Vanuit Lakeland

We zijn alweer halverwege ons (laatste) verblijf in Lakeland; zo'n 40 kilometer ten oosten van Tampa en 60 ten westen van Orlando. De rit vanuit Tallahassee was een hele mooie. Vanuit Houston reden we door 4 staten, allemaal over de I-10 East een afwisselende Interstate weg van 1200 kilometer lang! Maar toen doken we dan toch Florida in. Via een mooi state road kwamen we aan bij onze Airbnb in Lakeland. We zitten hier niet in een gated community zoals de laatste jaren op Solterra maar in een gewone straat met leuke afwisselende huizen. We hebben hier een leuk huis, met veel ruimte. Ook buiten. We hebben een grote achtertuin met een enorme boom die altijd wel voor schaduw zorgt en een heerlijk zwembad. Prima dus om hier ook wat te relaxen. Dat begint al 's-morgens als we (2 van de drie...) met een kop koffie en de krant heerlijk wakker worden in het zonnetje.                      

Vrijdag hebben de wasmachine weer eens flink aan het werk gezet, wat boodschappen gedaan en, voor het eerst, kunnen we hier op de tv van de Olympische spelen werkelijk elke wedstrijd die er maar plaats vindt 24/7 volgen. Het valt ons direct op dat Lakeland totaal niet op toeristen gericht is zoals, logischerwijs, rond Orlando wel het geval is. Mensen zijn nog aardiger, relaxter en minder gehaast. De restaurants en winkels zijn ook netter, schoner en meer opgeruimd. Terwijl alles wat wij kennen aan winkels, restaurants en voorzieningen hier ook ruim voorradig is. 

Zaterdagochtend deden we Lakeland eer aan. In en rond LAKE-land bevinden zich meerdere kleine en grotere meren. Om Lake Hollingsword licht een mooi pad. een ronde van een kilometer of 5 waar we veel mensen zagen rennen, wandelen, fietsen rond het meer. Op het meer werd gevist en gevaren en we zagen weer wat schildpadden, veel mooie vogels zoals de Blue Heron en mooie planten op en aan het water.

We zweetten inmiddels peentjes en hadden dus wel wat verkoeling verdiend. Hiervoor gingen we naar het historic district. Een leuke binnenstad met een gezellig centraal pleintje, waaraan één van onze favoriete koffietentjes Black & Brew. We genoten onder de waaier op het terras van onze drankjes.

In de namiddag (in Nederland al avond) vielen we met onze neus in de Olympische boter. De finale van de 400 mtr mixed relax was geweldig om te volgen op de Amerikaanse tv. De dag ervoor liepen de Amerikanen nog een wereldrecord op deze afstand. Nederland plaatste zich ook voor die finale maar Femke Bol liep toen nog niet mee. Ook wij hebben naar de tv zitten schreeuwen hier toen Femke aan haar bizarre eindsprint begon. Op 10 meter voor de finish verschalkte ze de Amerikaanse terwijl zij dachten dat ze het goud al binnen hadden. Wat een prestatie!!! En het moet gezegd de Amerikaanse commentaren waren lovend over Nederland in het algemeen maar over Femkie Bol raken ze niet uitgesproken.

Vandaag, op zondag, zien we 'onze' eigen Stefan d'n Boes zich in de eerste halve finale op de 1500 mtr. plaatsen voor de finale. Ook hij perst er een een geweldige eindsprint uit, en met een persoonlijk beste tijd uit en loopt, ook tot zijn eigen verrassing, nu ook de finale. 

Het is vandaag een rainy day in ons deel van Florida. Gisteren werden er al wat aankondigingen gedaan van een storm die zich op zee ontwikkelde. Vanmorgen zagen we hoe de koers daarvan voorspeld wordt. Gelukkig schampt hij ons deel van Florida aan de westkust. In de buurt van Tampa kan dat tot hoog water leiden. Ivm de regen bedachten we om naar een binnen mall te gaan vandaag. Onderweg ontvingen we een heuse Alert met een weer waarschuwing. Het wordt hier, gelukkig, zeer serieus genomen maar tegelijkertijd flink op geblazen. Wij zitten meer in het binnenland. Behalve regen en een stijgend waterpeil in de pool lijken we er hier goed vanaf te komen. De eventuele heavy rains zullen op een veel noordelijker punt van Florida aan land komen (ter hoogte van Tallahassee, waar we een paar dagen geleden nog waren). Al blijven ze het we 'gewoon' een heavy storm noemen. We letten goed op en houden het daar dan ook maar op. Deze storm zal wel overwaaien.

Aangezien we vandaag niet zo heel veel konden doen trakteerden we onszelf op een Koreaanse BBQ. Voordeel is ook dat je niet na een uur alweer buiten staat maar way langer (en rustiger) over het eten doet. Deze keten (K-Pot) bezochten we in Kissimmee ook al eens maar ook hier veel netter, schoner en prettiger zitten. Wij slaan ons er dus wel door heen hier. 

Koreanen houden van fel en veel neonlicht. Wij zaten in een hoek met veel blauwe accenten. Dat zou je aan de foto bijna niet af zien :)