daar zijn we dan

We hebben een aparte reis achter de rug! Nadat opa Lambert ons al vroeg op het station van Nijmegen had afgeleverd hoorden we daar al snel dat we via Den Bosch naar Schiphol moesten; eerste kwartier vertraging. Bij Utrecht horden we dat de trein níet naar Schiphol kon maar dat we via Amsterdam moesten reizen. Deze trein had een kwartier vertraging, Op Amsterdam aangekomen had de trein naar Schiphol 25 minuten vertraging. Na drie keer overstappen met de koffers en buggy (waar Jesse niet in heeft gezeten) waren we anderhalf uur later dan gepland op Schiphol. Gelukkig waren we al ingechecked en konden we bij de balie snel doorlopen naar gate G3 die al open was. Na een snelle plaspauze naar de gate voor de security check, en het boarden kon beginnen. Al met al maar een kleine anderhalf uur op Schiphol geweest dus niet langs de Mac of nieuwe Starbucks.

Het vliegtuig van United zat helemaal vol. Maar mensen die zich op gegeven hadden om de vlucht te verkopen hadden pech want iedereen kon mee. Waar het op het spoor en op de weg dus niet lukte om ons snel te verplaatsen had het vliegtuig naar Schiphol de wind in de rug; maarliefst 89 km p/uur. Hierdoor duurde de vlucht naar Washington geen 8,5 maar slechts 7,5 uur!!

daarna via washington naar tampa. auto ophalensnel langs de controle en weg.... 'uw auto heeft een mankement, u moet een andere nemen' opeens stond er toen een brandnew Hyundai Santa Fé in 1 woord prachtig! onderweg merkten we dat het 1 en ander het niet deed (zekering of zo).

We zitten in een heel mmoi apartement foto's volgen (er is echter geen internet dus deze blog komt uit Starbucks, ook jammer..... we zullen dus mischien wat minder vaak updaten.

Net op de airport de auto omgeruild want ook de achterklep kon niet op slot, is lastig met shoppen. Nu een hele grote Nissan Murano. We zijn nu even Santa Claus aan het groeten in de Mall of Millenia en straks shrimps van Joe's.

groeten uit Orlando!