Vanmorgen hebben Jesse en Twan het zwembad weer als eerste in gebruik genomen het is heerlijk om zo uit bed, om 7 uur 's-morgens, het zwembad in te plonzen. Na het heerlijke ontbijt zijn we richting Barefoot Beach gereden. Dit strand wordt jaarlijks bij de 10 mooiste stranden van Amerika genoemd. In deze tijd van het jaar nestelen de schildpadden er voor het broeden van hun eitjes.Onderweg er naar toe reden we door een wijk met Million Dollar woningen. Het was werkelijk niet te geloven hoe groot deze huizen aan het water allemaal zijn. Aangekomen bij de beach moest de auto uitgeladen worden. In het hotel hadden we 3 strandstoeltjes, een parasol, surfboard en een noodle mee gekregen. We waren dus well prepaired. Het enige waar we niet op gerekend hadden was regen! Op geen weer-app te vinden maar toch echt geconstateerd. De spullen werden goed afgedekt en toen zijn we maar snel de zee in gegaan zodat je zeker weet dat je nat wordt. Het water was heerlijk, en het was een hele aparte ervaring om tijdens een regenbui met nog aardig wat andere die-hards in de zee te dobberen. En of het zo moest zijn zagen we opeens de Dolfijnen springen, wat een bijzonder geniet moment. Jesse dacht op een gegeven moment een stuk touw bij zijn voet te voelen. Toen hij dit uit het water tilde had hij opeens een zeester in zijn hand! Even later werd het droog en zonnig en hebben we een paar heerlijke uurtjes op het strand door gebracht. Na een verkwikkende afspoel sessie bij de douche rond de middag weer terug gereden. We waren nog nauwelijks onderweg of Christel zag een schildpad langs de kant van de weg lopen. Deze moest natuurlijk nog even vereeuwigd worden. Bij de Publix zijn we gestopt voor een Cuban bread (soort stokbrood maar dan niet zo hard) en een bakje tonijnsalade. Op het lunchbankje voor de winkel hebben we dit maar direct verorberd. De rest van de middag aan de pool doorgebracht. Nadat we gisteren op de gezonde en zelfs vegetarische toer waren vandaag toch maar weer 'all the way' gegaan bij Rib City. De naam dekt de lading uitstekend. De ribs waren okay maar zowel de zaak als de bediening matig. Wat dat betreft zien we uit naar Texas Roadhouse straks in Orlando. Daarna nog even kop koffie gedronken bij Starbucks. Daar werden we juist weer verast door een aardige barista. Toen hij hoorde dat Twan in Nederland ook met Starbucks werkt bood hij direct aan om nog een speciale koffie voor ons te zetten en te proven. Het was de Papua New Guinea Ulya koffie gezet met een Clover koffiemachine. Een apparaat waar er in heel Nederland maar 2 van zijn. Nu nog even lekker op het balkon en daarna nog wat afkoelen in de airco voordat er alweer een lekkere dag voorbij is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten