Kleurenpracht.

Nadat we gisteren lekker pizza hadden gegeten in een zaakje waar we prima bediend werden stelde Yvonne voor om nog een keer terug te rijden naar Bryce. Daar hebben we geen spijt van gehad. Het was nu heel helder en de zon ging langzaam onder, er hing een heerlijk sfeertje en het uitzicht was elke 5 minuten anders. Toen terug  naar onze cabin. Het onderkomen van deze nacht stelde niet veel voor maar de bedden waren goed en schoon en dus sliepen we alweer bijtijds. Dat betekend nog wel steeds dat we vroeg wakker zijn. langer dan half 6, 6 uur redden wij het nog niet. We slepen Fred en Yvonne mee in ons vroeg ritme, maar het is voor de goede zaak zullen we maar zeggen. Bij het hotel hadden we een ontbijtje erbij inbegrepen, zodat we om 7 uur al lekker buiten zaten met een sneetje toast een muffin en een bakje yoghurt. Daarna in de auto op weg naar Page. Onderweg wonnen we een uurtje met de overschrijding van de staatsgrens Utah-Arizona. We zitten de rest van onze vakantie op -9 uur. Het was weer een prachtige rit van 2,5 uur, door een steeds wisselend wijds landschap. Steeds weer zien we indrukwekkende rotsformaties. En opeens stonden we bij de Glen Canyon dam. De Glen Canyondam is 216 meter hoog en 475 meter lang. Aan de voet is de dam 91 meter dik en aan de top acht meter. De dam werd gebouwd tussen 1956 en 1966. Eenmaal voltooid, vulde het huidige Lake Powell zich. Ook hier weer een indrukwekkende stop, waarbij je op verschillende plaatsen en goed zicht had. 
Via een stop bij Walmart reden we naar onze herberg voor vandaag. Het Hampton inn geeft een heel ander gevoel de kribbe van gisteren.
Om half 3 hadden we een afspraak bij de Navajo Indianen om ons naar de Upper Antelope Canyon te laten brengen. De Upper Antelope Canyon is ruim 400 meter lang en 44,3 meter diep. Hier zijn hele bijzondere lichteffecten te zien, doordat op een aantal plaatsen de zonnestralen door smalle openingen naar binnen schijnen.  We werden er door onze gids in een soort Jeep naar toe gebracht. De dame had de sokken er flink inzitten en scheurde er op los door het rode zand. Eenmaal bij de canyon aangekomen liepen we er met haar in. We liepen tussen de rotsformaties door die gedurende de eeuwen zijn uitgesleten en waar door de lichtinval fantastische lichteffecten bereikt worden. Omdat foto's meer zeggen staan die hieronder. Ook al weten we zeker dat je er geweest moet zijn om het echt te bevatten.
Na deze indrukwekkende gebeurtenis zijn we ons even op gaan frissen en daarna gaan eten bij Big Johns Texas BBQ. Een voormalig tankstation is omgebouwd tot restaurant waar de stokers op straat staan en een trailer voor de country band klaar staat. Met zijn allen aanschuiven aan lange picknicktafels met pelpinda's. Het eten stond in no-time op tafel en we hebben gesmuld van de ribs, pulled pork en beef brisket. Nu nog even lekker buiten zitten en dan op tijd weer het mandje in. Morgen naar Grand Canyon.