Viva las Vegas (part two)

Was het woensdag? (we zijn de tel een beetje kwijt... ) dat we van San Diego naar Las Vegas reden. We verlieten de drukke wegen van Californië en reden al snel via de Mojave woestijn richting Vegas. Die bijzondere stad die na een aantal uren opeens opdoemt na een bocht in de higway. Tussendoor nog even geluncht in Barstow. De oplettende lezer weet dat we daar 11 dagen geleden overnachtten. Het lijkt al een eeuw, en een miljoen ervaringen geleden, dat we via Barstow richting Yosemite reden. Nu dus precies op het kruispunt van de, denkbeeldige 8 die we als route maakten. Een paar uur later bereikten we het zuidelijke deel van de Las Vegas Boulevard, waar we eerder aan het meest noordelijke puntje zaten. We kwamen aan bij het Tahiti village. Een echt paradijsje. Het is een resort zonder casino. Dat zorgt voor minder gekkies maar vooral lekkere relaxte mensen, dit geldt ook voor het personeel. Heerlijk om hier nog een paar dagen na te genieten van onze prachtige reis. Dat doen we, bijvoorbeeld, dobberend op een band (tube) op de 200 mtr lange lazy river. Uiteraard doen we nog wat laatste boodschapjes (vooral voor straks als we weer thuis zijn) bij Walmart. Ook zitten we hier dicht bij de Premium outlet south (loopafstand) en het gezellige Town Square village.
Met een shuttlebusje kunnen we ons elk half uur naar de strip laten rijden, zodat de auto lekker blijft staan en we niet op zoek hoeven naar een parkeerplek. Terwijl Jesse en Yvonne lekker bij het hotel bleven rond dobberen is de rest van het gezelschap weer een klein stukje van de strip gaan verkennen. In de buurt van de Highroller (het grote reiuzenrad) is bij het LinQ casino een leuk straatje gemaakt waar we wat doorheen gewandeld hebben.
Vanmorgen is Yvonne met Fred meegegaan naar de Pawnshop om te kijken of er nog wat te verpanden viel, terwijl Jesse, Christel en Twan wat rondkeken op Town square. Vanavond sluiten we in stijl af bij het Cravings buffet in the Mirage en gaan dan de vele lichtjes bekijken, oa de fonteinen van Bellagio.
Inmiddels zijn we terug van ons laatste bezoek aan de strip. Waar we na een heerlijk buffet onze ogen uitkeken. Al wandelend bij nog een graadje of 30 hebben we een paar casino's van binnen bekeken. Jesse mag alleen over de gangpaden lopen en mag niet stilstaan bij de tafels. Rustig lopen is dus de oplossing. Buiten hebben we twee keer de fontijnenshow bij Bellagio gezien op de muziek van uptown funk en elton john en daarna nog de 'vulkaanuitbarsting'  bij the Mirage.
Zo langzaam aan hobbelen we naar het eind van onze wereldreis (volgens Jesse) en kijken we terug op een reis met oneindig veel hoogtepunten zoals the weiping rocks van Zion, het avondbezoek aan Bryce, de vlucht over Grand Canyon, de kleurenpracht in Antilope Canyon, de smeltende sneeuw en watervallen in Yosemite maar ook de steenbezoeken aan San Francisco, LA, San Diego en Las Vegas waren overweldigend. Zelfs de stopplaatsjes waar we vaak maar kort, op doorreis, waren wisten ons soms te verrassen zoals Santa Maria, Fullerton, Mammoth Lakes en Page.
Kortom een reis met vele indrukken die we met zijn vijven toerend in onze GMC (ruim 5000 kilometer) waarschijnlijk nooit zullen vergeten.