Singin' in the rain

Een lange dag eindigt op 1177 15th street NW Washington. Maar eerst even terug naar het begin van deze reisdag. Christel en ik hebben dezer dagen al last van een soort pre jetlag. We waren vanmorgen om 6 uur dus al klaar wakker. Na een klein uurtje maar opgestaan en rustig opgestart met ontbijt, nog wat laatste rommeldingetjes en toen zijn we rond 8 uur alvast onderweg gegaan naar Schiphol. Vanaf de laatste afrit naar Schiphol was het erg druk op de weg. Nadat we de auto afgegeven hadden aan de parkeermeneer gingen we naar vertrekhal 2. Daar troffen we de eerste rij van deze dag. Ondanks dat je al ingecheckt bent en boardingpassen hebt moet je bij KLM/Delta zelf je koffer labelen. Dit scheelt ongetwijfeld veel personeel maar het proces gaat er niet vlotter op. Gelukkig hadden we ruim de tijd en wogen onze 3 koffers samen 40 kilo (terug mogen dt er 69 zijn, er is dus nog ruimte.....).
Toen door de security en douane en daarna snel aan de koffie bij Starbucks. Hierna rustig richting de gate gewandeld, daar stond de Boeing 787, beter bekend als Dreamliner al klaar. Het boarden begon op tijd en iedereen zat startklaar. Ook voor het vertrek stond een rij. Het duurde dus iets langer voordat we weg mochten. Als snel volgde de vraag chicken or pasta, oftewel de lunch werd geserveerd. Deze smaakte niet onaardig met een lekker toetje als afsluiter. De KLM crew had het vandaag heel gezellig....met elkaar waardoor er niet heel veel aandacht was voor de reizigers. Wel werd er tussendoor nog een ijsje en later een pizzabroodje geserveerd. Het entertainment systeem zorgde er verder voor dat de tijd voorbij vloog waardoor de vlucht van 8 uur behoorlijk op schoot.
Nadat we in Nederland de laatste weken klagen over droogte is het in Washington een paar dagen geleden beginnen te regenen. We merkten het op het vliegveld al. We werden met een soort bus naar de terminal gebracht waar we zeker niet de enigen waren. Volgende rij dus. Nadat we al even gezigzagd hadden leverde een vraag aan een officer een kortere route op langs de zelfscan kiosken. Wonder boven wonder lukte het deze keer bij alledrie en schoot het dus opeens op. Twan  ontving in de wachtrij een sms van KLM dat zijn koffer niet mee gekomen was. Balen! maar gelukkig hadden we er enigszins op geanticipeerd door in elk koffer van iedereen een setje kleren te doen. Toch is het vervelend als je niet direct over al je spullen kunt beschikken. Doordat het wel even duurde voordat we van het vliegtuig bij de kofferbak waren stonden deze al naast de band op de passagiers te wachten. En wonder boven wonder stonden ze er gewoon alledrie!! Gelukkig maar.
Hierna zijn we met een taxi naar het hotel gereden in de strómende regen, die volgens de taxidriver nog wel een paar dagen aanhoudt. Jammer dan, morgen maar eens kijken hoe we daar onze plannen op aanpassen.
Na een charmante wandeling in poncho's (wie kent ons in Washington?) voor een kop koffie zijn we redelijk soaked op de kamer aan beland. Nu duiken we dus het bed om morgen maar eens te kijken hoe we ondanks de voorspelde regen toch deze stad kunnen gaan bezichtigen.
voor nu welterusten.