Dinsdag vierden we de elfde verjaardag van Lynn. Bijzonder voor haar om dat in Florida te mogen doen. Als verrassing werd er ontbeten bij IHOP. Aangezien hun hoofdproduct al in de naam van de zaak verwerkt is, aten we allemaal pancakes. Vooral die met Groesbeekse 'wasbèrren' (Blueberries) was populair. Daarna werd de 'taart' opgehaald. Hiervoor reden we naar de nieuwe Krispey Kreme aan de 192 (een mooie moderne zaak ter hoogte van het, nog altijd, in aanbouw zijnde Margerittaville), waarna we doorreden naar Solterra. Hier werd al snel de zwembroek weer aangetrokken en werden we later in de middag uitgenodigd om een doughnut te komen eten bij de overburen. Het diner werd gebruikt bij BJ's Brewhouse in Lake Buena Vista. Dat was mooi op de route voor het avondprogramma. We wilden nog één keer terug naar Seaworld. De Electric Ocean avond was weer super. Na een gezamenlijke afkoelperiode bij de Pinguins en in Wild Artic zijn de mannen nog even naar Mako gegaan. Het is supergaaf om die in het donker te doen met een prachtig uitzicht op oa the Orlando Eye. Hierna weer snel naar het afsluitende licht, geluid en vuurwerkspektakel in het Bayside stadium. Het was weer super!!
Woensdag vertrokken de overburen voor hun laatste Floridaweek vanuit Solterra naar de Westcoast en brak onze laatste hele dag aan. Bij de 14 dagen kaartjes die we voor Seaworld/Aquatica hadden zat ook de entree voor bush Gardens in begrepen. Aangezien dit toch op de route ligt naar de kust zijn we met 2 auto's naar Bush Gardens gegaan voor een leuke afronding van het gezamenlijke vakantiedeel. Bush Gardens is qua routing altijd een beetje zoeken voor ons maar we hebben een leuke ronde gemaakt met nog wat rides en een rit met zijn allen in de Congo River Rapids. De mensen in het bijgaande filmpje komen er redelijk goed vanaf. Wij waren over het algemeen zeiknat!! In Bush Gardens scheidden onze wegen na twee mooie weken samen en reden wij nog even door naar de International Plaza mall. Deze mall lijkt qua stijl en type winkels veel op de Mall at Millennia maar was op deze woensdag wel veel rustiger; heerlijk dus. Aan de Bayside zitten er allemaal leuke restaurants waaronder the Cheesecakefactory. Omdat we daar eerder deze vakantie niet terecht konden door de drukte en er nu zo naar binnen konden lopen hebben we daar lekker gegeten. Wat een topkeuken hebben ze er toch. Hierna weer terug gereden naar Davenport. Als je het verkeer mee hebt maar goed een uur. Donderdag was dan toch echt alweer de dag van de terugreis. Voordeel van het, nog altijd, vroege opstaan is dat we nog één keer heerlijk onder de lanai koffie gedronken hebben met en ontbijtje en de krant op de iPad. Echte geluksmomentjes. Nadat we de heerlijke villa Touch of Dutch (wat een genot dat we hier konden verblijven) weer netjes opgeruimd hadden en de was alvast aangeslingerd trokken we rond tienen met weemoed de deur voor het laatst achter ons dicht. Gelukkig zijn de vooruitzichten weer goed.
Via wat laatste kleine shoppings zijn we bij Starbucks, naast the Blue Heron neer gestreken op het terras en hebben we geluncht bij Swet Tomatoes, hierna konden we het echt niet langer rekken. Zijn we naar de airport gereden waar het inleveren van de Ford bij Alamo weer soepel ging en het bonnetje op 0 stond.
Inchecken lukte eerder niet online maar aan de balie bij Delta bleek dat we toch gewoon mee konden... Eenmaal in het vliegtuig voor de vlucht naar Detroit gaf de piloot al aan snel weg te willen wezen ivm naderend onweer. Als zesde in de rij op de runway bleken we het toch niet gehaald te hebben en moesten we de heftige onweersbui in het vliegtuig uitzitten, waarbij we onze overstaptijd zagen vervliegen. Die bedroeg oorspronkelijk anderhalf uur. Orlando bezoekers weten dat de buien meestal kort en heftig zijn. Deze duurde 1 uur. De goede rekenaar weet dan dat de overstaptijd drastisch geslonken was. Gelukkig kun je in gelucht bij Delta op wifi waardoor we op hun app. al precies konden zien naar welke gate we moesten; aankomst op A78 vertrek op A38. De overstappers mochten op Detroit als eerste uit het vliegtuig (heel fijn!). Er waren 2 opties; optie 1 met het treintje (die reed net voor onze neus weg....) optie 2 rennen. Het werd de laatste optie. In gestrekte draf renden we over het verder mooie en overzichtelijke vliegveld naar de gate. Hier was het boardingproces al ongeveer afgerond maar werd gewacht op wat overstappers, waaronder wij dus. Met de tong op de schoenen maar blij dat we het gehaald hadden (want ja je wil toch naar huis....) ploften we in rij 20 neer voor een verder prima vlucht naar Schiphol. Hier ging alles ongekend snel. Binnen 3 kwartier zaten we in de auto, inclusief de koffers die de krappe overstap op Detroit dus ook gehaald hadden. Weer anderhalf uur later draaide we thuis de deur weer van het slot en kwam er een eind aan een vakantie die weer omgevlogen is maar waarbij onze geslaagde start in Washington toch ook alweer lang geleden lijkt.
2 opmerkingen:
Na een goede reis waarbij jullie in Detroit een sprintje moesten trekken, zijn jullie weer lekker thuis. Bedankt voor het verslag. Het was erg leuk om met jullie mee te lezen.
tot een volgende reis!!
Een reactie posten