Eerste kerstdag begon al vroeg! om6:40 stipt lieten we ons met de bus van Toos in 9 minuten naar Schiphol rijden. We waren benieuwd wat we daar aan zouden treffen qua drukte. Dat bleek om 7 uur 's-morgens nog enorm mee te vallen. Binnen een half uur stonden we al achter de douane nadat bij het inchecken zowel de QRcode als het testbewijs gecontroleerd waren. Daarna alle tijd om bij de oud collega's van Taste of the Lowlands bij te praten en te ontbijten. Daarna rustig naar Gate D3 voor de Delta vlucht naar Boston. Hier een attest formulier afgeven en we konden zo het vliegtuig in. De vlucht bleek maar liefst een uur sneller te gaan dan gepland en dus stonden we na een rustige vlucht al om 12:00 in Boston. Ook hier in no time door de douane er stond amper een rij en de beambte was vriendelijk; die bestaan dus ook. Formulieren anders dan ons paspoort hadden ze niet nodig en dus hadden we ook hier nog rustig de tijd, om na een stevige wandeling van de E terminal naar de A terminal, nog even wat et eten voordat we weer doorvlogen naar Orlando. Omdat ook deze vlucht een half uurtje sneller ging dan gepland zetten we daar rond half 7 voet aan de grond.
Wat was het een heerlijk moment om de bekende geuren weer op te snuiven, de vloerbedekking te herkennen en zelf de Christmas tree, na twee jaar, weer opgetuigd te zien. Super!!
Terwijl Christel en Jesse de koffers oppikten, liep ik alvast een verdieping lager om bij Alamo te melden dat we in aantocht waren. Bij de midsize SUV's was de keuze niet heel reuze, maar we pikten uit een stuk of 6 (met name Aziatische opties) de Jeep Compass zodat we eventueel met deze 4x4 ook nog sneeuw en modder kunnen doorstaan.
Daarna op weg naar Davenport, onderweg één en al herkenning, al was het maar van de drukte op de weg. Het was pas iets na achten toen we Solterra al opdraaiden richting Oaktree drive. Toen we de deur openden brandde het haardvuur en was de kerstboom mooi verlicht. Wat een warm en fijn welcome home!! Onder de boom 3 tasjes met kerstgeschenken waar we Caroline en Robert-Jan zeer dankbaar voor zijn. Nadat we onze koffers uitgepakt hadden en geïnstalleerd waren ging het licht al snel uit. Om vanmorgen vroeg, rond een uur of 6 alweer aan te gaan. Omdat we nog niets in huis hadden stapte ik nog in het donker in de auto, want koffie moet er zijn. Die kwam van WaWa waar het zo vroeg in de ochtend al gezellig druk was.
Na een opfrisronde hebben we heerlijk op ons gemak ontbeten bij Cracker Barrel, waar het haardvuur brandde en de pancakes weer om van te smullen waren.
Daarna via de Dollar store (waar de inflatie de prijs van alle producten overigens naar naar $1,25 heeft doen stijgen) naar Walmart om met een wagen vol geladen rond de middag weer thuis aan te komen.
De lunch genieten we aan de pool. Met 26 graden op de thermometer en code geel in Nederland vermaken we ons daar oppperbest. Een heerlijke middag in de zon met een boekje en waterpret.
Kortom we zijn er weer. Het doet ons goed om te zien dat het mondkapje hier in winkels en restaurants de normaalste zaak van de wereld is en dat verder iedereen, iedereen hier zoals we dat gewend zijn gewoon zijn gang laat gaan. Daar sluiten wij ons de komende tijd weer heel graag bij aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten