Selamat datang in Ubud

Vrijdag ochtend ontbeten we nog één keer in Sanur, het was een heerlijk verblijf daar en een mooie eerste kennismaking met Bali. Stipt om 12:00u stond onze driver op de stoep om ons naar Ubud te brengen. Ubud is een plaats in het centrum van het eiland Bali, Indonesië en wordt beschouwd als cultureel centrum van het eiland. Ubud heeft een bevolking van ongeveer 8000 mensen. Maar die 8000 worden meer dan verdrievoudigd met toeristen, backpackers en de zelfbenoemde entrepreneurs. Een ritje van 24 kilometer duurt hier gerust bijna anderhalf uur, maar onderweg kijk je je ogen uit. Na een mooie rit kwamen we dus aan in onze verblijfplaats voor een paar dagen villa Alam Surya. Daar werden we opgewacht door huisbaas Putu (wat betekend: "als 1e geboren") en met een verse kokosnoot uit eigen tuin.  24 kilometer verder in een totaal andere wereld. Een woning in, wat ze hier noemen, de jungle. Het is heuvelachtig, 50 tinten groen, alles groeit en bloeit, er stromen kleine en grote watertjes en uiteraard ook hier weer tempels in overvloed. Zelfs in onze tuin zijn er al drie, waar de buurtpriester dagelijks verse offers brengt en wierook stokjes aansteekt.

Zaterdag zijn met een Grab taxi naar het centrum van Ubud gegaan (3,5 kilometer > half uurtje rijden....). Hier bezochten we het paleis van de koning, de lokale Wim-Lex heet Tjokorde Gede Agung Sukawati 

en is onlangs overleden. De stad wordt klaar gemaakt voor een enorme ceremonie rond zijn begrafenis met een optocht die zijn weerga blijkbaar niet kent. Vandaag (maandag) gaat het gebeuren en het is een múst voor ons om er naar te gaan kijken. Brave Hollanders ("Blanda" zegt de Balinees) als we zijn gaan we dus straks die kant op. Na het paleis zijn we nog naar de Saraswati temple gelopen. Een mooi tempel midden in de stad die vooral opvalt door zijn prachtige waterpartijen met lelies die ervoor liggen.

We aten 's-avonds in een prachtig restaurant aan de rand van de rijstvelden terwijl de zon onderging. Alles even sereen, mooi, lekker! en goedkoop (we moesten met zijn drieën toch weer bijna 20 Euro aftikken. Je waant hier trouwens al snel miljonair. Als je 180Euro gaat pinnen (dat is maximaal) ben je 3 miljóen Indonesische Roepia's rijker.

De zondag hebben we goed besteed. In de ochtend hebben we een  ATV tour gemaakt. Door de hoogteverschillen hier rond Ubud kun je op veel plaatsen raften een ATV rijden. Het werd een geweldige trip. Nadat we ons ingeschreven hadden en onze mooiste outfit aangetrokken (laarzen een een helm...) volgde de instructie. Ik zal de uitgebreide versie ervan opschrijven: "met je rechterduim bedien je de gashendel, en die andere twee hendels links en rechts zijn om mee te remmen". En zo konden we op pad 😂. Eerst een soort oefenronde door het dorp en de rijstvelden maar daarna gingen we dus echt de jungle in. Stijle heuvels, modder, een tunneltje door de bergen en twee watervallen onderweg om maar wat highlihgts te noemen. Na anderhalf uur stapten we bezweet maar met een brede grijns op de gezichten weer af.

's-Middags zijn we nog naar de Tegenungan waterval geweest. Er zijn hier op Bali heel veel kleine en grote watervallen. Deze is dicht bij onze villa. Rond de waterval wordt van allerlei handel bedreven. Souvenirwinkeltjes, kleine Warungs tot zelfs een Day-club voor allen die zichzelf helemaal hip-and-happening vinden. Het had ons niet verbaast Gordon er achter een fles champagne aan te treffen maar we zagen hem niet. Wel zagen we op de socials dat Floortje Dessing voor opnames op het eiland is, alleen igt ze ziek op bed onder de klamboe. In elk geval was het waterval gebied prachtig. met kleine en grote trapjes daal je af en over bamboe bruggetjes kun je over het water. Er werd volop gefotografeerd. Bruidjes maar vooral veel Instagrammers; alles voor het perfecte plaatje. Aangezien plaatjes meer zeggen dan woorden hier nog wat sfeerimpressies van de waterval en de flora hier in dit deel van Bali.

Selamat jalan Sanur

Onze tijd in Sanur is voorbij gevlogen. We dachten dat het een goed idee was om onze eerste kennismaking met Bali rustig te starten. Nog in een westers hotel in een leuke badplaats; Sanur. Dat is meer dan gelukt! Wat een leuke kennismaking met het eiland. In een prima hotel (Holiday inn) hebben we gemerkt hoe ontzettend aardig de Balinezen zijn en hoe veelzijdig (dit stuk) van het eland al is. Nadat we maandag de directe omgeving wat verkent hadden hebben we ons dinsdag met een Grab taxi naar de tempel Petitenget laten brengen. Grab is een soort Uber. Behalve taxiritten kun je ook eten laten bezorgen of boodschappen of een (dodemans)ritje achterop een scooter boeken.  Na een mooie rit van een uurtje naar Seminyak liepen we eerst even naar het strand achter de tempel. Een prachtige zee waar gesurft, gevliegerd en gevist werd.

Bij de tempel kregen we alledrie een sarong omgeknoopt. Op Bali zijn heel veel kleine en grotere tempels voor elk huis of winkel zie je ook offerbakjes liggen die met veel zorg klaar worden gemaakt. De tempel maakt deel uit van de zes bijzonder geplaatste zeetempels en vormt een belangrijke schakel tussen de Pura Uluwatu en de Pura Tanah Lot. De Pura Petitenget staat niet in de zee, maar is wel, net als de Tanah Lot, gebouwd in opdracht van de priester Nirartha. De tempel dient ook om Bali te beschermen tegen kwade geesten uit de zee.

's-Avonds aten we lekker bij Warung Little Bird en gingen we op tijd naar bed. Door de ligging van Sanur kun je 's-morgens de zon heel mooi op zien komen. Jesse had bedacht dat hij dat wel eens wilde zien... en dus gingen om 6uur de wekkers af. Snel aangekleed en naar het strand gelopen. We waren niet de enigen die dit mee wilden maken. Overal liepen mensen en werd de dag in de winkeltjes en restaurantjes opgestart. De zonsopkomst was ook echt heel mooi. Het begon al licht te worden maar opeens kwam de zon boven de horizon uit. Prachtig!

De rest van de dag brachten we door aan de pool, koffie drinkend in het dorpje en 's-avonds maakten we een flinke wandeling voor het avondeten. We smulden van een Balinees buffet met oa saté, gado gado, nasi, bakbanaan, sambal, salades en nog van allerlei lekkers.

Thuis gekomen volgden we nog live de tijdrit in de Tour de France, die door het tijdsverschil met Europa hier 's-avonds live op tv is.

Vandaag stond de volgende trip op het programma. Omdat we zondagnacht zo lang op de taxi moesten wachten hadden we een gratis rit tegoed. Gus kwam in zijn Daihatsu voorrijden en bracht ons naar Uluwatu. Daar aan de kliffen van de Indische oceaan staat de zeetempel Poera Oeloewatoe op het schiereiland Tafelhoek. De tempel staat in het dorp Pecatu en werd in de 11e eeuw gebouwd, het is een van de negen directionele tempels bedoeld om Bali te beschermen tegen boze geesten. Ook hier weer een sarong aan en een gids mee om ons voor makaak apen te behoeden die nogal geïnteresseerd zijn in brillen, kralen en kettinkjes.

Eerst liepen we richting de rotskliffen. Wat een fantastisch mooi en indrukwekkend uitzicht kregen we daar te zien. Om stil van te worden zó mooi!!

Door naar de tempel, lopend over het pad, hoog, langs de oceaan zagen we tempel in de verte al staan.

Na een heerlijke lichte lunch namen we een Grab terug naar Sanur. Op de heenweg had Gus ons op het GWK monument gewezen. Ondanks dat het het grootste standbeeld van Azië schijnt te zijn was het niet gelukt om een goede foto te maken. Op de terugweg vroegen we de chauffeur of hij wilde proberen of het nu wel lukte. Het verkeer op Bali is een georganiseerde, links rijdende, chaos. Het aantal scootertjes is ontelbaar, toeteren hoort er net zo bij als richting aangeven. We geven ons er maar gewoon aan over en kijken onze ogen uit terwijl we stapvoets over het eiland gaan.

Opeens sloeg onze driver af en reed het GWK national park op. Het park is een regionaal bedevaartsoord. Hier staat een beeld van de hindoegod Vishnu en de heilige Pahrayangan Somaka Giri waterbron. Garuda Wisnu Kencana is uitgesneden uit de kalkstenen berg. Deze mythologische vogel is Garuda, het nationale embleem van Indonesië en het rijdier van de hindoegod Wisnu, die op zijn schouders zit. Het 121 meter hoge beeld werd na bijna dertig jaar wachten in augustus 2018 afgerond. Het icoon dat werd ontworpen door Nyoman Nuarta is het tweede hoogste standbeeld ter wereld. En is zelfs vanuit ons hotel in Sanur te zien. 

Hierna verder naar het hotel. Een paar lekkere uurtjes aan het zwembad daarna langs het strand richting het laatste diner in Sanur gelopen. Bij Oh my Thai hebben we voor een habbekrats heerlijk gegeten. Een hotpot met Tom ka Kai soep, gegrilde kip,  en garnalen op glasnoedels voordat we afsloten met Sticky rice met mango. Na een laatste kop koffie bij ons favoriete koffiezaakje zijn we nu terug op onze kamer, kijken nog even naar de tour om  dan morgen na het ontbijt de koffers te pakken en ons te verplaatsen naar Ubud.

Voor nu zeggen we Selamat jalan Sanur: Tot ziens Sanur!

Selamat malam

 Oftewel goedenavond (voor ons) en goedemiddag voor jullie. Inmiddels zit onze eerst dag op Bali er al zo'n beetje op. Eerst maar even terug naar de dag van gisteren, of eigenlijk eergisteren. Want zaterdag begon de reis. Voor ons ongebruikelijk dat we pas om 21:15 vliegen en niet 's-morgens vroeg. Hierdoor was er wel tijd om het koffer te pakken en in te pakken en om nog even het gras kort te knippen (nadat we zelf ook alledrie die behandeling gehad hebben afgelopen week). Kortom klaar voor vertrek richting Düsseldorf Flughafen. Daar was het op deze zaterdagavond niet al te druk behalve bij Corendon. Wij checkten in bij Emirate airlines voor onze eerste vlucht naar Dubai. Keurig op tijd konden we instappen en werden we bij het instappen van de Boeing 777-300 lekker gemaakt door de pracht en praal van de business-class. Zelf hadden we ook prima zitplaatsen met een heel uitgebreid entertainment programma en, voor vliegtuigbegrippen  een prima maaltijd.

Op Dubai aangekomen waren er geen douane verplichtingen om dat we in transit bleven en de koffers waren al doorgelabeld. De wandeling van de B-pier naar de C-pier was een flinke tippel. Wat een reusachtig vliegveld, dat veel wegheeft van één grote luxe shoppingmall. Ook hier verliep alles soepel en ook dit vliegtuig begon netjes op tijd aan zijn 9 uur durende vlucht. Eten koken kunnen ze wel bij Emirtaes met bijvoorbeeld een Maleisische viscurry, profiteroles en een kikkererwten salade. Toen we op Bali aankwamen was het inmiddels zondagavond voor ons, aangezien we het hier 6 uur later vinden . De laatste etappe bleek de lastigste. Om goed voorbereid te zijn was de taxi al geboekt in Nederland en wisten we waar we onze driver zouden moeten vinden. Dit bleek de lastigste opdracht van de hele reis te worden. Aangekomen bij herkenningspunt de Golden bird. Daar aangekomen wist men van niks. Ondanks onze bevestiging moesten we blijkbaar toch ergens anders zijn om de driver met naambordje te vinden.

Toen we echter de airport uitkwamen zagen we deze kluwen aan drivers met bordjes.  Na een keer voorlangs op en neer te zijn geparadeerd stond er niemand tussen met een bordje voor ons. Al append en bellend kwamen we erachter dat onze chauffeur nog onderweg weg was vanaf de vorige klus. Uiteindelijk hebben we ruim een uur gin alle rust 😝 gewacht maar toen was ze er dan toch en rolden we uiteindelijk rond 1uur s-nachts ons Holiday inn hotel binnen en zochten we snel ons bed op. 

's-Morgens scheen de zon al wat onze kamer binnen en zijn we snel naar beneden gegaan om Sanur bij daglicht te zien ipv in het holst van de nacht. Eerst lekker gegeten. Van brood tot nasi! en van omelet tot heerlijk vers fruit alles was er, inclusief heerlijk weer met een lekker zeewindje.

Na het ontbijt het hotel uitgelopen en binnen 100mtr stonden we aan het strand met links en rechts een kilometers lang voet- en fietspad. Heel leuk om tussen de massagsalons, warungs (kleine eettentjes), hotels en winkeltjes rond te wandelen. We moesten een paar keer goed de IDR koers omrekenen om te kunnen geloven dat de prijzen echt zo laag waren. Lunchen deden we bij Waring Mimi. Met onze voeten in het strandzand werd in een hutje van 2 bij 2 mter ons eten klaar gemaakt. Kakelverse sapjes, 2 nasi goreng en 1 gado-gado deden ons flink in de buidel tasten (totale rekening 6,90 EURO!).

's-middags nog even geluierd aan de rooftop pool met een mooi uitzicht op zee.

Inmiddels hadden we wel zin een lokaal happy hour met lekkere Bintang biertjes. Via de ATM in de supermarkt naar een restaurant op de hoek van de straat. Het eten en de typisch Balinese sfeer Lidah Lokal waren echt heerlijk. Een super relaxed restaurant (overigens is alles en iedereen hierr elaxed en vriendelijk) waar we heeerlijk hebben gegeten. De kok stond onder het afdak sateetjes te grillen, dat met een lekkere gebakken rist en een soort zelf gemaakte sambal zorgde ervoor dat we met een blij gevoel nog even een andere kant op wandelden in Sanur, waar het licht inmiddels was uitgegaan.

Na nog een kopje koffie zijn we nu weer terug op de kamer en is de vakantie echt onderweg.

TCJ niet naar de USA

Deze zomervakantie doen we de naam van dit blog (TCJ in the USA) geen eer aan. Een zomervakantie waarbij we Amerika en Florida niet aandoen is, de corona periode daar gelaten, lang geleden. Maar deze zomer wilden we eens naar een andere cultuur dan de Europese of Amerikaanse. Azië dus maar dan wel op een toegankelijke manier en niet al te avontuurlijk zoals Vietnam of China. Bali is dus the place to be!

Na een paar spannende weken met het mooie eindresultaat voor Jesse en hard werken tot de laatste dag voor de vakantie gaan we morgen op pad naar Bali.

Bali: een Indonesisch eiland ten oosten van Java, 5.561 km2 (ongeveer net zo groot als de provincie Noord-Brabant) en telt 4,3 miljoen inwoners.

Morgen (zaterdag 15-7) vertrekken we via Dusseldorf naar Bali.

21:15 Dusseldorf > Dubai we vliegen met Emirates Airlines vlucht EK58

We hebben dan een overstap op Dubai. Vanaf daar vliegen we door naar Denpasar.

09:10 Dubai > Denpasar 22:20, het is dan inmiddels 16 Juli. Op Bali is het 6 uur later dan in Nederland

Hierboven zie je een plaatje van Bali. We landen op Denpasar, ons hotel voor de eerste dagen is in Sanur. Een kustplaats op 13 kilomter van het vliegveld.

op 21 Juli verplaatsen we ons naar het centraal gelegen Ubud (met oa tempels, rijstvelden en mooie natuur.

Vanaf 26-7 zijn we in Lovina een plaats aan de noordkust van het eiland, met oa koffieplantages en veel watersport.

Op woensdag 2 augustus vliegen we dan van Denpasar terug via Dubai. Aangezien een stop-over geen extra kosten met zich meebrengt blijven we hier nog een paar dagen. Een korte city- en woestijntrip op het eind van de vakantie.

op zaterdag 5 aug. vliegen we dan met een Airbus A380 (dubbeldecker) terug naar Dusseldorf.

Dubai > Dusseldorf 14:20 - 19:15 EK57

Happy 2023 !!

 En zo zijn we alweer een paar dagen onderweg in het nieuwe jaar. We waren gebleven bij het bezoek aan de NBA basketbalwedstrijd tussen Orlando Magic en de Washington Wizzards. Vanwege een opstootje in de vorige wedstrijd traden de Magic met een sterk uitgedund team aan. Dat was te merken. In de wedstrijd kwamen ze er niet echt aan te pas. Ondanks dat was het een top avond in the Amway arena. Er is continu entertainment, we hadden prima plekken en we hebben mooi basketbal gezien!

Zaterdagochtend reden we naar Lakeland. Dat is qua drukte de goede kant op; richting het westen, van Orlando áf. Afgelopen zomer waren we hier voor het eerst. Het is een hele leuke plaats op een half uurtje rijden van Davenport. Op zaterdagochtend meng je je er tussen de locals op de farmers market. We dronken er heerlijke koffie (Christel had het over de beste cappuccino ooit!). Het is er totaal niet toeristisch, mensen hebben nog nooit van The Netherlands gehoord en het sfeertje is echt lekker.

Omdat het oudjaar was kochten we onze Amerikaanse oliebollen traditioneel bij Krispey Kreme. Gezien de drukte rond Orlando pasten we onze avondplanning aan. i.p.v. de drukte op te zoeken hebben we heerlijk gegeten bij Volcano. Een nieuw adresje voor ons met een Koreaanse BBQ en hotpot (soort fondue in bouillon) gezien het grote aandeel Aziaten in de zaak moest het haast we goed zijn daar. En dat klopte. we hebben genoten. Daarna steken we de straat nog even over voor een wandelingetje door Old Town waarna we voor de TV en in de gameroom het nieuwe jaar afwachtten.

 

Op nieuwjaarsochtend deden we het rustig aan we bereidden een lekker ontbijtje gingen in de middag naar Disney Springs. Daar maakten we onder een stralende zon een lekkere rondje, met koffie op het Starbucks terras. 

Maandag hadden we een shoppingdag op de planning staan. Hiervoor reden we naar Tampa. Eerst naar de Premium Outlet daar. Dat is zo'n lekkere outdoor mall, niet te druk, veel ruimte, en belangrijk goede winkels en deals. Zowel Jesse als Christel waren oa op zoek naar een nieuw luchtje. Jesse had al snel succes in de ene parfumerie, Christel liep in een andere zaak tegen een lekker geurtje aan. Daar was echter de deal dat we flinke korting kregen op een 2e aankoop. Aangezien ze die van Jesse heir ook hadden brachten we zijn eerste aankoop terug. Kregen netjes direct het geld retour en kochten het dus met flinke korting nogmaals in de winkel van Christel. Zo was er dus weer geld verdient....

Na een broodje bij Wawa doorgereden naar Tampa International Plaza (een soort mall at millennia) ook hier werden nog een paar aankopen gedaan waarna we huiswaarts keerden. Onderweg aten we een heerlijke burger bij Fords Garage en ploften we thuis moe maar voldaan op de bank.

Gisteren deden we het rustig aan. Jesse en ik maakten nog een laatste rondje in een heel rustig Seaworld (de grote vakantiedrukte is hier nu voorbij), en Christel had wat tijd voor zichzelf aan de Vineland avenue. De middag brachten we onder een stralende zon door aan, en in, de pool.. We aten dicht bij huis een lekker steak en reden nog even naar de Walmart in Haines om straks ook thuis nog van het een en ander te kunnen genieten. Thuis.... dat is voor later.

 

En zo zijn we alweer 3 heerlijke vakantiedagen verder. Zondag kwamen we nog aan met temperaturen rond de 10 graden (zo'n beetje het hoogste in heel Amerika), maar dat herstelde zich razendsnel naar meer dan gemiddelde temperaturen. Vandaag wordt het 'gewoon' weer 27 graden met heerlijke sunshine. Tot zover het weerbericht! waar waren we gebleven? 

Onder de kerstboom lag ook nog een bijdrage voor een nieuwe iPhone waar Jesse al een tijdje voor aan het sparen was. Dus zorgden dat we rond de openingstijd bij de Apple store in the Mall at Millenia waren, die zoals altijd prachtig versierd is voor kerst. Inmiddels is het bijna standaard dat wát we daar ook willen kopen niet beschikbaar is. Zo ook het door Jesse gewenste type telefoon. In de winkel bleken de rijkelijk aanwezige appel jongens en meisjes niet heel erg meegaand in het zoeken naar mogelijkheden. Volgens hen was dit type in heel Orlando niet verkrijgbaar op het moment. Gebruikmakend van de Apple wifi zagen we al snel dat het type in de Florida mall wel bestelbaar was en zelfs 2 uurtjes later al opgehaald kon worden. Gelukkig was dat maar een kwartiertje rijden dus we zaten al snel weer in de Outlander waar we inderdaad keurig op tijd de zo gewenste iPhone aanschaften. Vervolgens ook maar een rondje door deze flink opgewaardeerde mall gemaakt. Nog een mooi stuk customer service was een ruilactie voor Tessa: in een andere vestiging van Victorias Secret, zonder bonnetje en een half jaar na dato voerden we een geslaagde ruilactie uit. Hulde!

Woensdagochtend waren we in Seaworld, we maakten er een mooie ronde door het, toen nog, rustige park. Stapten hier en daar in een achtbaan en bekeken ook nog de aangepaste dolfijnenshow. We verlieten het park rond (Wawa) lunchtijd tegen de stroom inkomende bezoekers in.

Het pooldeck was heerlijk in de middag net als de snowcrab legs die Christel 's-avonds at in een plaatselijke sportsbar.

Gisteren twee outletmalls bezocht. De Lake Buena-Vista mall gaat over de jaren heen een beetje op en neer. Nu stonden er weer veel winkels leeg en reden we al snel door naar de Premium outlet. Daar cirkelden de Amerikanen al weer rond over de parkeerplaats voor een plekje zo dicht mogelijk bij de ingang. Wij ontwijken dit door even verderop op de parkeerplaats van Publix de auto neer te zetten en even de benen te strekken voor een korte wandeling. Na wat kleine aankopen gingen we via, zoveel mogelijk, binnendoor routes terug naar de poolbedjes. We aten 's-avonds onze eerste (heerlijke) steak bij een uitpuilend Texas Roadhouse. Onvoorstelbaar hoeveel winkels, appartementen en restaurants er (ook op dit deel van de HW192) bijgebouwd worden. Al die monden moeten blijkbaar ook gevoed worden. Gelukkig hebben ze hier geen last van bouwbeperkingen door stikstof . Tenslotte reden we nog even door naar Celebration. De lokale buurtvereniging van de straat Jeater Bend organiseert al jarenlang dat  hun straatje prachtig versierd is voor kerst compleet met muziek en lichthows. Helaas lijkt het er op dat ze het dit jaar voor het laatst optuigen dus daar wilden we zeker nog een keer naar toe. Mooi om te zien hoe zoiets zonder de commerciële kracht  van bijvoorbeeld Disney gemakt kan worden.

Zo zijn we alweer aardig op weg naar de allerlaatste dagen  van 2022. De volgende update zal dan ook wel in het nieuwe jaar verschijnen.

Good to be back

Inmiddels zijn we al weer helemaal gesetteld op Solterra! Hoe het ook alweer begon...

Nadat Jesse zaterdagochtend nog gewerkt had, en wij de laatste opruim dingetjes in huis hadden gedaan, reden we naar Hoofddorp. We verbleven  voor de eerste keer in het Marriot Courtyard hotel, waar we behalve prima sliepen en een goed ontbijt genoten op zondag ook onze auto de komende tijd mogen laten staan. Op kerstavond schoven we in het geheel vernieuwde hotel van tante Toos aan de A4 aan voor het kerstbuffet. Wat hebben we genoten. In een splinternieuw restaurant was een buffet opgetuigd zoals dat (volgens ons) alleen bij vd Valk kan. Toen rond 20:00 het licht uit ging (letterlijk) kwam al het keuken- en bedienend personeel met de nagerechten, voorzien van sterretjes, het restaurant binnen paraderen. Leuk!

Terug in ons hotel sliepen we prima en na een ontbijtje bracht het busje van half 10 ons naar Schiphol. Binnen een uur na vertrek bij het hotel stonden we al aan de gewenste kant van de douane!! Er was dus nog tijd voor een kop koffie en een rondje over het vliegveld. We hoorden er over veel gestrande Amerikanen ivm de kou die over een groot deel van de VS trekt. We waren extra blij met onze Delta vlucht zónder overstap, rechtstreeks naar Orlando. De vlucht van 10uur verliep prima. We kozen voor de kip in plaats van pasta en keken naar de videoschermpjes en af en toe de binnenkant van de ogen. Op de één of andere manier wemelde het van de kleine kinderen in de Airbus, die om de beurt het luchtalarm af lieten gaan. We stelden ons maar voor dat de ouders het vervelender vonden dan wij.

Bij aankomst op Orlando bleken we het enige binnenkomende internationale vliegtuig te zijn op dat moment. De Douaniers zaten ons dus al met open armen op te wachten. Wij mochten zelfs via een customs beambte die eigenlijk besteld was om Amerikanen binnen te loodsen.  Hij was blijkbaar zo van ons onder de indruk dat we zonder ook maar 1 stempel of vingerafdruk zo naar de kofferband door mochten lopen. We zien dus wel hoe lang we deze keer hier blijven 😃 Inmiddels voorzien van Airtags in de koffers (zie ons vorige blog. het vermiste koffer is nog altijd spoorloos in de krochten van KLM), wisten we dat die de oversteek ook meegemaakt hadden. Omdat we zo snel waren duurde het een kwartiertje voordat we de koffers bij elkaar hadden. Daarna bij Alamo de auto opgehaald (een bijna nieuwe Mitsubishi Outlander) en koers gezet naar Solterra. Dit alles binnen een uur na touchdown. 

De villa Touch of Dutch lag er keurig bij deze avond, het rook nog naar schoonmaakmiddel en pas geverfde muren! Ook stond er een lekker welkomstpakket klaar. Nadat we ons geïnstalleerd hadden ging het licht uit. Maandagochtend (tweede kerstdag doen ze her niet aan) merkten we dat het nog te fris is voor de korte boks, maar in vergelijking met de horrorbeelden uit de rest van de VS (stevig aangezet op de lokale nieuwszenders) is het nu al prima toeven en de komende dagen stijgt de temperatuur weer gewoon naar de gewenste 27 graden! Onze eerste dag kent een vast patroon. We starten met een ontbijt bij Cracker Barrel aan de Highway 192 waar we het jaarlijks kersttafereeltje nog even op de foto zetten.

Daarna volgde een ronde langs de Dollar Tree, Walmart en Publix zodat we alle essentials weer in huis hebben. Inmiddels hebben we ook de christmas tree staan (met kerst kadootjes eronder) en buiten nog wat sfeerverlichting. Het eerste avondmaal genoten we bij the Alehouse hier in Championsgate. Monday night is ribs night. Ze smaakten prima (net als de burger en de shrimps). Je hoort het al, we zijn er weer en houden het zo nog wel een tijdje vol.

On the first day of Christmas (vliegen we naar Orlando)

 Nog maar heel even en dan vertrekken we voor onze kerstvakantie in Florida. Het lijkt misschien gek voor sommige lezers maar we hebben er weer zó'n zin in!!

Zaterdagmiddag als Jesse klaar is met werken en we thuis alvast ingecheckt (hopen te) hebben rijden we alvast richting Schiphol. We logeren dan in het Courtyard Marriot hotel waar we de auto tijdens de vakantie kunnen laten staan. De volgende ochtend, op eerste kerstdag, laten we ons dan naar Schiphol brengen voor de vlucht naar Orlando. Na een aantal wijzigingen emails van Delta en telefoontjes met KLM hebben we het zo geregeld dat we zowel heen als terug rechtstreeks vliegen! We zijn inmiddels ook voorzien van AirTags, dit en het feit dat we geen overstap hebben zorgen er hopelijk voor dat onze koffers dezelfde weg afleggen als wij zelf.

De reservering voor de huurauto hebben we afgelopen weekend nog aangepast. Op Facebook lazen we dat de huurprijzen op het laatste moment flink gedaald zijn. Een check bij onze verhuurder eerder ons dat we dezelfde auto bij Alamo voor 200Euro goedkoper konden huren dan eerder gereserveerd. Na wat mailen en computeren hebben we die 200Euro bespaart. Je weet maar nooit waar we het weer van pas komt :)

We zijn blij dat we weer in de villa van Robert-Jan en Caroline mogen logeren. We kunnen niet wachten om de oprit weer op te draaien onze vaste stek weer in te nemen en te gaan genieten van de villa, de pool, winkelen, Seaworld, Bluespring statepark, Tampa, de mall, nog meer malls, Celebration, Disneysprings, lekker eten... Kortom zin om na een drukke periode samen weer in Florida te zijn!!

Ons reisschema is als volgt:

Zondag 25-12     Amsterdam - Orlando (DL37)    13:00 > 17:15 (lokale tijd)

Donderdag 5-1    Orlando - Amsterdam (DL36)    19:45 > 10:20 (6 januari)  

Keep you posted!

Omdat we zaterdag een drukke vakantiedag hadden hebben we het zondag rustig aan gedaan. Eerst keken we naar de verrichtingen van Max in Hongarije en daarna hebben we ons prima rond het pooldeck vermaakt. Om niet te ver van huis te hoeven aten we nog een keer heerlijke breadsticks, end-less salade en pasta bij Olive Garden.

Maandag hadden we weer een echte toeristen dag. We gaven de Tahoe de sporen richting Winterpark. Lang geleden deden we daar al eens de Scenic boat tour met Tessa en later ook eens met Opa en Oma. We konden met de eerste vaart mee om 10:00u. We waren vergeten hoe leuk het tochtje is. We zagen de meest mooie huizen aan verschillende lakes en werden bijgepraat over de impact van Rollins college voor Winterpark.

Na de tour was het tijd voor koffie. Dit keer bij CFS aan het Hannibal Square. Een stukje Winterpark waar we niet eerder waren. Wat een leuk sfeertje heerste daar (en wat was de koffie lekker). Prima om even uit te waaien.

Via Bass Pro shop; een mega winkel vol speedboten, visgerei, outdoor handel en ook een meg verzameling geweren en pistolen (zogenaamd om te jagen, maar op wat of wie???), weer richting Davenport.

's-Avonds aten we sparribs bij the Ale-House. Een lekker dagje dus!

Dinsdagochtend mocht Fred uitslapen :). Jesse en Twan dropten de dames bij de Premium Outlet en reden zelf door voor het ochtendje Seaworld. Daar was het heerlijk rustig. Net als op de weg trouwens. Voor een groot deel van Amerika zit de vakantie er op 1 augustus op. Iets om te onthouden voor ons. Na eeen aantal ritjes in de achtbanen pikten we de dames rond lunchtijd weer op bij de mall.

Het laatste avondmaal gebruikten we bij BJ's. Een gevarieerd aanbod van shrimps, wings, salade en burgers kwam ter tafel en we constateerden dat we ons weer prima vermaakt hadden in ons favoriete vakantiegebied.

Bij de villa terug rommelden we al wat om het een en ander op te ruimen of in te pakken. Yvonne heeft bij Walgreens toch maar een trolley op de kop getikt aangezien van haar volgepakte koffer voor 3 weken vakantie nog altijd elk spoor ontbreekt. Ook KLM heeft inmiddels iets van zich laten horen na een Twitter oproep. Namelijk dat ze druk bezig zijn en dat ze zich voorlopig niet tot hen hoeft te wenden. Tja!!

Vanmorgen pakten we onze biezen definitief in en zwaaiden via de Ring deurbel onze gastvrouw en gastheer goedendag. We hebben weer genoten van de vakantie en van de villa.

Aangien het voorraad beheer dusdanig goed was dat de koffie op was en de koelkast leeg, ontbeten we bij Cracker Barrel en reden daarna via de I-4 naar Tampa. Op het vliegveld ging het (tot dusver) als een zonnetje. Auto inleveren ging soepel, de koffers leverden we in met 3 mensen voor ons in de rij en door de douane ging soepel. Je zou zeggen: "Schiphol, zó kan het ook"!

In elk geval hopen we op een voorspoedige terugvlucht via JFK in New York. Hopelijk barst de verwachte thunderstorm hier niet al te vroeg uit en hoeven we niet re rennen op de airport daar. Als alles dan goed gaat landen we donderdag om 09:00u op Brussel en zijn we nu al benieuwd hoeveel koffers er op de band zullen draaien. Het zou toch mooi zijn als er eentje extra zou staan.

Zoals gezegd, wij hebben er van genoten en zien uit naar een volgende reis.