Selamat jalan Sanur

Onze tijd in Sanur is voorbij gevlogen. We dachten dat het een goed idee was om onze eerste kennismaking met Bali rustig te starten. Nog in een westers hotel in een leuke badplaats; Sanur. Dat is meer dan gelukt! Wat een leuke kennismaking met het eiland. In een prima hotel (Holiday inn) hebben we gemerkt hoe ontzettend aardig de Balinezen zijn en hoe veelzijdig (dit stuk) van het eland al is. Nadat we maandag de directe omgeving wat verkent hadden hebben we ons dinsdag met een Grab taxi naar de tempel Petitenget laten brengen. Grab is een soort Uber. Behalve taxiritten kun je ook eten laten bezorgen of boodschappen of een (dodemans)ritje achterop een scooter boeken.  Na een mooie rit van een uurtje naar Seminyak liepen we eerst even naar het strand achter de tempel. Een prachtige zee waar gesurft, gevliegerd en gevist werd.

Bij de tempel kregen we alledrie een sarong omgeknoopt. Op Bali zijn heel veel kleine en grotere tempels voor elk huis of winkel zie je ook offerbakjes liggen die met veel zorg klaar worden gemaakt. De tempel maakt deel uit van de zes bijzonder geplaatste zeetempels en vormt een belangrijke schakel tussen de Pura Uluwatu en de Pura Tanah Lot. De Pura Petitenget staat niet in de zee, maar is wel, net als de Tanah Lot, gebouwd in opdracht van de priester Nirartha. De tempel dient ook om Bali te beschermen tegen kwade geesten uit de zee.

's-Avonds aten we lekker bij Warung Little Bird en gingen we op tijd naar bed. Door de ligging van Sanur kun je 's-morgens de zon heel mooi op zien komen. Jesse had bedacht dat hij dat wel eens wilde zien... en dus gingen om 6uur de wekkers af. Snel aangekleed en naar het strand gelopen. We waren niet de enigen die dit mee wilden maken. Overal liepen mensen en werd de dag in de winkeltjes en restaurantjes opgestart. De zonsopkomst was ook echt heel mooi. Het begon al licht te worden maar opeens kwam de zon boven de horizon uit. Prachtig!

De rest van de dag brachten we door aan de pool, koffie drinkend in het dorpje en 's-avonds maakten we een flinke wandeling voor het avondeten. We smulden van een Balinees buffet met oa saté, gado gado, nasi, bakbanaan, sambal, salades en nog van allerlei lekkers.

Thuis gekomen volgden we nog live de tijdrit in de Tour de France, die door het tijdsverschil met Europa hier 's-avonds live op tv is.

Vandaag stond de volgende trip op het programma. Omdat we zondagnacht zo lang op de taxi moesten wachten hadden we een gratis rit tegoed. Gus kwam in zijn Daihatsu voorrijden en bracht ons naar Uluwatu. Daar aan de kliffen van de Indische oceaan staat de zeetempel Poera Oeloewatoe op het schiereiland Tafelhoek. De tempel staat in het dorp Pecatu en werd in de 11e eeuw gebouwd, het is een van de negen directionele tempels bedoeld om Bali te beschermen tegen boze geesten. Ook hier weer een sarong aan en een gids mee om ons voor makaak apen te behoeden die nogal geïnteresseerd zijn in brillen, kralen en kettinkjes.

Eerst liepen we richting de rotskliffen. Wat een fantastisch mooi en indrukwekkend uitzicht kregen we daar te zien. Om stil van te worden zó mooi!!

Door naar de tempel, lopend over het pad, hoog, langs de oceaan zagen we tempel in de verte al staan.

Na een heerlijke lichte lunch namen we een Grab terug naar Sanur. Op de heenweg had Gus ons op het GWK monument gewezen. Ondanks dat het het grootste standbeeld van Azië schijnt te zijn was het niet gelukt om een goede foto te maken. Op de terugweg vroegen we de chauffeur of hij wilde proberen of het nu wel lukte. Het verkeer op Bali is een georganiseerde, links rijdende, chaos. Het aantal scootertjes is ontelbaar, toeteren hoort er net zo bij als richting aangeven. We geven ons er maar gewoon aan over en kijken onze ogen uit terwijl we stapvoets over het eiland gaan.

Opeens sloeg onze driver af en reed het GWK national park op. Het park is een regionaal bedevaartsoord. Hier staat een beeld van de hindoegod Vishnu en de heilige Pahrayangan Somaka Giri waterbron. Garuda Wisnu Kencana is uitgesneden uit de kalkstenen berg. Deze mythologische vogel is Garuda, het nationale embleem van Indonesië en het rijdier van de hindoegod Wisnu, die op zijn schouders zit. Het 121 meter hoge beeld werd na bijna dertig jaar wachten in augustus 2018 afgerond. Het icoon dat werd ontworpen door Nyoman Nuarta is het tweede hoogste standbeeld ter wereld. En is zelfs vanuit ons hotel in Sanur te zien. 

Hierna verder naar het hotel. Een paar lekkere uurtjes aan het zwembad daarna langs het strand richting het laatste diner in Sanur gelopen. Bij Oh my Thai hebben we voor een habbekrats heerlijk gegeten. Een hotpot met Tom ka Kai soep, gegrilde kip,  en garnalen op glasnoedels voordat we afsloten met Sticky rice met mango. Na een laatste kop koffie bij ons favoriete koffiezaakje zijn we nu terug op onze kamer, kijken nog even naar de tour om  dan morgen na het ontbijt de koffers te pakken en ons te verplaatsen naar Ubud.

Voor nu zeggen we Selamat jalan Sanur: Tot ziens Sanur!