Dwars door de Sierra Nevada

Weer twee prachtige dagen verder. Gisteren reden we van Barstow richting Yosemite National Park. In Barstow hadden we een prima stop in een aardig plaatsje met een goed hotel en goede faciliteiten (lees; outletmall, starbucks en panda express binnen handbereik).

Na het heerlijke ontbijt met zelfgemaakte wafels, yoghurt en fruit op naar Mamoth Lakes in Californië. We hadden ervoor gekozen om niet via Death Valley naar Yosemite te gaan maar via de Sierra Nevada. Wat ons betreft een hele goede keus! Door een prachtig landschap met geweldige uitzichten tuften we over de highway met soms een leuk plaatsje zoals Lone Pine en Bishop. In Lone Pine maakten we een koffiestop en ging het weer verder voor de rit van 5 uur.  Het decor werd steeds mooier. Vertrokken we smorgens nog uit een soort woestijnomgeving in Arizona nu zagen we op de bergtoppen van de Sierra Nevada de laatste sneeuwresten nog liggen.  We logeerden in een appartementenhotel Juniper Springs waar we met zijn 5en in een 2 kamer appartementje sliepen. Het is een prachtige plaats waar in de winter druk geskied wordt. Er hing echt een wintersport sfeer met skiliften en gondels die nu, uiteraard, niet in bedrijf waren. In het plaatsje was nog een leuk villagefeest, en aan de pool was het uitzicht adembenemend. sAvonds hebben we nog aan het kampvuur gezeten bij het hotel na weer een mooie dag.

Vandaag reden we dan verder Yosemite park in. Dat kon gelukkig via de Tioga pass. Een weg dwars door het park heen die alleen in de zomer berijdbaar is. Dit jaar had het tot 1 Juli! Geduurd voordat de wegen helemaal van de winterrestanten ontdaan waren. Een geweldige rit over grote hoogtes (boven de 3000 mtr) met na elke bocht weer een ander uitzicht. Watervalletjes, meertjes, rotsplateaus, planten én sneeuw!! Met, op dat momen, zo’n 25 graden op de thermometer, korte broek aan, gewoon even lekker sneeuwballen gegooid. Daarna weer door om uiteindelijk af te buigen naar Yosemite Valley. Hier was het flink druk. We vonden nog een plekje voor de auto en hebben toen een trail(tje) gewandeld richting de Bridalveil falls, een 188 meter hoge waterval. De gletsjers die Yosemite Valley vormden, creëerden verschillende hangende valleien. Die voeden de watervallen die de Yosemite Valley instromen. Bridalveil Fall verschilt van de andere watervallen in Yosemite omdat ze geen getrapte waterval is, maar vanaf de valleirand recht naar beneden stort. Na wat klauterwerk hadden we een mooi uitzicht op deze bijzondere waterval. Na de wandeling door het bos tussen de hoge rotsen en seqoia bomen zijn we in de auto gestapt op weg naar een picknick plaats. Die vonden we net voor de uitgang van het park. Vervolgens hebben we nog een anderhalf uur door de uitlopers van de Sierra Nevada geslingerd en arriveerden we in Sonora. Hier overnacjten we voordat we morgen naar Alameda in Oakland rijden. Dit is aan de overkant van de San Francisco bay. Vanuit onze Airbnb gaan we 3 dagen San Francisco verkennen.

Nu eerst nog even nagenieten van alle indrukken die we opdeden in de verschillende parken. Dat doen we natuurlijk op het terras van Starbucks nadat we nog wat boodschapjes gedaan hebben bij de plaatselijke Walmart en gegeten hebben bij Applebees.

Groot, Groter, Grand

Vanuit Page vertrokken we voor ons twee daags verblijf bij de Grand Canyon. We maakten een prachtige rit door Arizona waarbij we regelmatig stopten om naar de prachtige natuur te kijken. We kwamen uiteindelijk via de oostkant bij de zogenaamde South Rim van de Grand Canyon aan. Voor Christel en mij de tweede keer en voor Jesse, Fred en Yvonne voor het eerst dat ze zich verwonderden over de immense grootsheid van deze canyon, die, niet voor niets, als 1 van de 7 wereldwonderen gezien wordt. 
In de loop van miljoenen jaren heeft het water van de Colorado rivier deze kloof in het landschap doen ontstaan. Deze extreme erosie werd mogelijk doordat het gebied waarin de kloof ligt steeds verder omhoog rees. De Colorado erodeert ongeveer 16 cm per 1000 jaar. De canyon is ongeveer 435 kilometer  lang en heeft een breedte die varieert tussen 15 en 29 kilometer. Het gesteente dat nu bloot komt te liggen is volgens metingen circa 2 miljard jaar oud. (bron:wikipedia). Je kunt op heldere dagen meer dan 60! kilometer weg kijken. De kloof is zo overweldigend groot dat het niet in woorden en eigenlijk ook niet in foto's weer te geven is. De kleuren en dieptes zijn enorm. We hebben bij de Canyon gepicknickt en later door gereden naar ons motel in Valle. 
Vandaag hadden we een reservering voor een vlucht over en boven de Grand Canyon met Grand Canyon scenic airlines. Een kilometer of 5 onder GC lag de mini airport vanaf waar we vertrokken in een Vistaliner waar 19 personen (plus 2 piloten) in kunnen voor een onwaarschijnlijk mooie vlucht over de totale canyon. Het is heel bijzonder om nu eens niet vanaf de kant naar de canyon te kijken maar erover, langs en doorheen te vliegen. Na 3 kwartier met open mond en klikkende camera's stonden we weer met beide benen op de grond. Een enorme ervaring rijker.
Hierna zijn we weer even het park in gereden om de westelijke kant van de canyon te bekijken nadat we gisteren in het oosten zaten. Na de picknick wilden we in de bus stappen die ons naar dit deel van het park zou brengen. In de zomer is het op een aantal plaatsen niet mogelijk zelf met de auto te rijden ivm de drukte. Nu was het echter bij de bushalte zo druk dat we nog wat gewandeld hebben bij dit punt van de Grand Canyon en nog wat meer foto's gemaakt voordat we terug zijn gereden naar ons motel voor een rustige namiddag aan de pool. We sloten de eerste dag af bij Texas Roadhouse in Flagstaff en de tweede dag aten we in Williams aan de route 66 bij Goldies Diner.
Morgen zijn we alweer een week on tour en verlaten we Arizona via Barstow naar Californië te rijden, Om precies te zijn ons laatste national park; Yosemite. We zijn erg enthousiast geraakt over de weidsheid, kleurenpracht, vergezichten kortom van de natuur van Arizona in het algemeen. En nu op naar Californië.

Kleurenpracht.

Nadat we gisteren lekker pizza hadden gegeten in een zaakje waar we prima bediend werden stelde Yvonne voor om nog een keer terug te rijden naar Bryce. Daar hebben we geen spijt van gehad. Het was nu heel helder en de zon ging langzaam onder, er hing een heerlijk sfeertje en het uitzicht was elke 5 minuten anders. Toen terug  naar onze cabin. Het onderkomen van deze nacht stelde niet veel voor maar de bedden waren goed en schoon en dus sliepen we alweer bijtijds. Dat betekend nog wel steeds dat we vroeg wakker zijn. langer dan half 6, 6 uur redden wij het nog niet. We slepen Fred en Yvonne mee in ons vroeg ritme, maar het is voor de goede zaak zullen we maar zeggen. Bij het hotel hadden we een ontbijtje erbij inbegrepen, zodat we om 7 uur al lekker buiten zaten met een sneetje toast een muffin en een bakje yoghurt. Daarna in de auto op weg naar Page. Onderweg wonnen we een uurtje met de overschrijding van de staatsgrens Utah-Arizona. We zitten de rest van onze vakantie op -9 uur. Het was weer een prachtige rit van 2,5 uur, door een steeds wisselend wijds landschap. Steeds weer zien we indrukwekkende rotsformaties. En opeens stonden we bij de Glen Canyon dam. De Glen Canyondam is 216 meter hoog en 475 meter lang. Aan de voet is de dam 91 meter dik en aan de top acht meter. De dam werd gebouwd tussen 1956 en 1966. Eenmaal voltooid, vulde het huidige Lake Powell zich. Ook hier weer een indrukwekkende stop, waarbij je op verschillende plaatsen en goed zicht had. 
Via een stop bij Walmart reden we naar onze herberg voor vandaag. Het Hampton inn geeft een heel ander gevoel de kribbe van gisteren.
Om half 3 hadden we een afspraak bij de Navajo Indianen om ons naar de Upper Antelope Canyon te laten brengen. De Upper Antelope Canyon is ruim 400 meter lang en 44,3 meter diep. Hier zijn hele bijzondere lichteffecten te zien, doordat op een aantal plaatsen de zonnestralen door smalle openingen naar binnen schijnen.  We werden er door onze gids in een soort Jeep naar toe gebracht. De dame had de sokken er flink inzitten en scheurde er op los door het rode zand. Eenmaal bij de canyon aangekomen liepen we er met haar in. We liepen tussen de rotsformaties door die gedurende de eeuwen zijn uitgesleten en waar door de lichtinval fantastische lichteffecten bereikt worden. Omdat foto's meer zeggen staan die hieronder. Ook al weten we zeker dat je er geweest moet zijn om het echt te bevatten.
Na deze indrukwekkende gebeurtenis zijn we ons even op gaan frissen en daarna gaan eten bij Big Johns Texas BBQ. Een voormalig tankstation is omgebouwd tot restaurant waar de stokers op straat staan en een trailer voor de country band klaar staat. Met zijn allen aanschuiven aan lange picknicktafels met pelpinda's. Het eten stond in no-time op tafel en we hebben gesmuld van de ribs, pulled pork en beef brisket. Nu nog even lekker buiten zitten en dan op tijd weer het mandje in. Morgen naar Grand Canyon.

Bryce Canyon

We vervolgen onze route vandaag van mt. Carmel Junction naar Tropic. Dit alles nog steeds in Utah, de staat van de mormonen. Eén van de essentiële thema's bij Mormonen is polygamie. Wij hebben ontdekt dat de mensen er in elk geval niet vrolijker van worden. Vaag herinnerden we het ons nog maar de mensen zijn extreem stug, niet gastvrij en ook lang niet zo vriendelijk als wij van Amerikanen gewend zijn. Morgen door naar Arizona, we zijn benieuwd.
Toen we vanmorgen ons gordijn van het Best Western hotel open deden keken we over een prachtig stuk van een golfbaan de bergen in. Niet veel later begon het te regenen en dat zou het een hele tijd blijven doen. Op weg naar Bryce Canyon. Het nationale park dat bekend staat om zijn bijzondere rotsformaties (hoodoos) die zijn ontstaan door eeuwenlange werking van water, bevriezing, uitzetting en dooi. Dit alles levert een fantastisch beeld op met een roze-rode-wit kleurenspel met veel diepte die op foto's amper te vangen is, maar ons allemaal wel wist te bevangen.
Toen we het park van 145 km2 in reden regende het nog en was het mistig. Onderweg droogde het op en werd het van mysterieus tot prachtig. We reden eerst weer naar het eind, nu reden we zelf in de Yukon, zon 18 mijl het park in, om daarna weer terug te rijden en diverse vieuwpoints te bekijken.

oa. bij Agua point stopten we en bij Natural bridge.
bij Sunset point heb je een uitzicht dat ze het amfitheater noemen, een onbeschrijflijk bos van hoodoos waarbij elke stap die je naar links of rechts zet weer een heel ander beeld oplevert.
Doordat het eerder geregend had, maar inmiddels regelmatig droog was, was er dus niet zo heel veel zon, dit zorgde er dan weer voor dat de diepte tussen de rotsformaties en de verschillende kleuren ervan heel erg mooi uit kwamen.
We zijn net zo lang blijven kijken totdat het op een gegeven moment toch weer begon te regenen. Toen we het park uitreden zagen we nog wat reetjes staan die we ook nog even op de foto hebben vastgelegd.













Dat was het moment om naar ons motel van vandaag te rijden. Bryce Pioneer Village is een complex voor campers, groepen en er staan houten cabine op het terrein. Het is wat ouder en minder fancy als dat we nog uit Las Vegas gewend waren maar morgen hebben we dan weer wel een ontbijt van het huis!
Daarna door naar Page in Arizona voor oa Antilope Canyon, de Glen Canyon dam en de Horseshoe bend. Het is maar goed dat we onderweg nog een uurtje tijd winnen met het rijden van de ene staat naar de andere zodat er ook nog tijd is (hopen we) voor een bezoekje aan de plaatselijke Walmart.

Beautiful Zion

Even een digitaal inhaalshagje maken. Vanmorgen om 7.30 reden we weg uit Vegas om daar over een kleine 3 weken weer terug te keren.
Al snel lieten we de grote stad achter ons. In een rit van 3 uur doorkruisten we vandaag de staten Nevada en Arizona en zijn nu in het conservatieve Utah.We zagen het landschap veranderen van dor en droog tot het prachtige Zion national park. Het park is maar liefst 590km2 groot.
In Springdale, aan het begin van het park konden we de auto laten staan en bracht een shuttlebus ons naar de ingang en het visiteer center van het park.

In het park kun je ook weer een shuttlebus nemen, die bracht ons naar het 8ste uitkijkpunt, dat was 3 kwartier rijden door Zion. Bij the Temple of Sinawava zijn we uitgestapt en hebben het indrukwekkende natuurgeweld op ons in laten werken. prachtige bergformaties van 7 verschillende soorten gesteente die in miljarden jaren zijn huidige vorm hebben gekregen.
Vervolgens zijn we naar de Weeping Rock (huilende rots) gegaan. Hier hebben we een trail gelopen, omhoog naar een prachtig watervalletjeen iets hoger huilden de bergwanden inderdaad water. een waar regengordijn zorgde voor een prachtig uitzicht en een overweldigende beleving.
we zijn ook nog bij Zion Lodge uitgestapt maar dat was wat minder en erg commercieel.
Weer terug bij de auto hebben we nog even gepicknickt maar toen begon het net een beetje te regenen. In de auto gestapt om naar Mount Carmel Junction te rijden voor de overnachting, voordat we morgen naar Bryce Canyon gaan. We zitten in een prachtig Best Western hotel in de bergen, uitkijk op een golfbaan, en een kamer met veel hout en balken. Heerlijk voor een lekker nacht.

Viva las Vegas

En daar zijn we dan! Inmiddels met wifi

Na een lange reisdag zijn we nu in Las Vegas. Downtown om precies te zijn; waar het ooir allemaal begon voor Las Vegas. Maar hoe zijn we tot hier gekomen?

Zaterdagochtend om 7 uur pikte Fred en Yvonne ons op. De koffers pasten net allemaal bij hun in de auto. Hoe moet dat gaan als we terug komen…..

De rit naar Dusseldorf ging vlot, de auto werd afgeleverd en we konden inchecken. Ook dit ging snel zodat we al snel bij Starbucks aan de koffie zaten. Door de douane (zou niet de laatste keer zijn voor vandaag) en toen naar de gate. Ons eerste vluchtje naar London Heathrow ging soepel. Daar hadden we de tijd om van Terminal te wisselen met een pendelbus en checkten weer in voor de lange vlucht naar Phoenix met een 747. Deze vlucht duurde 10 uur. We werden goed verzorgd met zo af en toe wat te eten, drinken of snacken. We keken wat naar het filmaanbod (niet heel spectaculair deze keer) en er ging wel eens een oogje dicht, Jesse maakte zelfs een flinke ruk. Op een gegeven moment weet je het wel weer. Met de klok 9 uur terug gezet! Was het rond 5uur dat we in Phoenix landden. Toen door de douane voor de felbegeerde stempels om de USA in te mogen. We hadden een aardige officer en het was niet overdreven druk, en al snel werden de stempels weer het paspoort ingeknald.

Via de mooie Sky Harbor airport, waar we de zon nog schitterend onder zagen gaan, vlogen we naar Las Vegas. Daar ging alles vlot, konden we bij Hertz onze bolide voor de komende 3 weken ophalen en kwamen we daar met een GMC Yukon XL, met heuse treedplanken, prima weg. Omdat het toch zaterdag avond was en we van het zuiden naar het norden moesten maar op ons gemakje over de strip gereden en ons verbaasd over alle mooie casino’s en verlichting.

Ons hotel in downtown Vegas was met behulp van de Garmin snel gevonden en na het inchecken voor de 17^e verdieping was rond middernacht (ruim 24 uur na het vertrek uit Groesbeek) het bed snel gevonden.

Zo’n eerste nacht is altijd wat lastig vandaar dat we met zijn 3en om 7 uur al op het terras bij Starbucks aan de koffie zaten. Toen ook Fred en Yvonne wakker waren lekker ontbeten en daarna even wat boodschappen gedaan bij Walmart (voor zover je daar ook éven kunt zijn). Na de spullen gedropt te hebben zijn we naar de strip gereden. Hebben halverwege onze auto geparkeerd en zijn een eerste ronde gaan maken. Via de prachtige casino’s van the Mirage, Bellaggio, en the Venetian waren we een uur of 3 later na een wandeling in 112 F (44 graden C) weer terug bij de auto. Onderweg dankbaar verkoeling gezocht in casino’s en malls. Het was te warm om buiten te zwemmen. Dus na een korte rustpauze op de kamer gaan eten bij het buffet van de buurman in Mainstreet en daarna nog even door Fremont street gelopen. Veel muziek de mooie lichtshow boven de straat maar toch ook veel mafkezen dit keer maken dat we nu uitgteld op bed zitten om nog even te bloggen en wat te drinken. Vervolgens op tijd het mandje weer in want morgen begint de ronde langs de nationale parken met een bezoek aan Zion.

Best of the West

Ondanks dat dit blog de titel heeft "Florida Vakanties" zullen we deze zomer vanaf de andere kust rapporteren. We maken namelijk een rondtrip aan de Westcoast. De eerste kennismaking, lang geleden, voor Christel en mij met de USA was een vergelijkbare ronde. Inmiddels hebben we ons hart aan Amerika verpand en zijn we vele bezoeken (+25) verder. De meeste met Jesse in en rond Orlando/Florida. Nu Jesse deze zomer de basisschool alweer in gaat ruilen voor de middelbare school leek het ons een mooi moment om met hem deze reis ook te gaan maken. Omdat we toch een grote auto hebben, en het altijd gezellig is, gaan Yvonne en Fred ook mee om zicht te laten verwonderen, verbazen en verwennen door al het moois.
Alleen al de rondreis zal ons in zo'n 3700 km door een viertal staten leiden; Nevada, Utah, Arizona en Californië doen we aan en ook in de steden Las Vegas, San Francisco, Los Angeles, en San Diego zullen er nog wel een paar miles bij komen waardoor we in de 3 weken aan de westcoast ongetwijfeld de 4000 km zullen passeren, en 2 tijdzones van -9 en -8 uur tijdverschil.
We maken natuurlijk een ronde waarbij velen ons voor gingen. Als je er dan toch bent wil je naar de National Parks Zion, Bryce, Grand Canyon, Antelope Canyon en Yosemite. Van onze vorige trip weten we nog dat wij niet zo onder de indruk waren van LA. Die doen we dus in vogelvlucht voor de highlights (Venice Beach, Hollywood, Beverly Hills) en zoekt daarna lekker wat ontspanning in San Diego (ook voor Christel en mij nieuw). Doordat dit een redelijk gangbaar rondje is moesten we een aantal hotels al vroeg vast leggen in verband met de beperkte beschikbaarheid. Ook maken we in San Francisco (of eigenlijk Oakland) en San Diego gebruik van AirBnb tijdens wat langere verblijven.
bij het boeken van de tickets vielen ons de hoge prijzen op. Op een mooie zondagochtend vonden we bij Expedia echter een top aanbieding voor 585 per ticket met British Airways (als ze nou maar niet staken als wij willen vertrekken!). Hierdoor hebben we op de heenweg wel 2 tussen stops (via Dusseldorf naar Heathrow en dan via Phoenix naar Las Vegas maar we vinden het de besparing van enkele honderden euro's per ticket meer dan waard. Terug gaan we vanaf Vegas via Heathrow naar Dusseldorf.
Onze rondtrip ziet er als volgt uit:

22-jul	dus-vegas	fremontstreet	California Hotel & Casino
23-jul	vegas	fremontstreet	California Hotel & Casino
24-jul	zion national park	mt carmel  junction	Best Western East Zion Thunderbird Lodge
25-jul	bryce canyon	tropic	Bryce pioneer village
26-jul	antelope canyon	page	Hampton Inn & Suites Page - Lake Powell
27-jul	grand canyon north rim	valle	Grand Canyon Inn and Motel
28-jul	grand canyon north rim	valle	Grand Canyon Inn and Motel
29-jul	barstow	barstow	California inn
30-jul	yosemite	mamoth lakes	Juniper Springs Resort
31-jul	yosemite	sonora	Sonora Aladdin Motor Inn
01-aug	san francisco	alameda	airbnb
02-aug	san francisco		airbnb
03-aug	san francisco		airbnb
04-aug	santa maria	santa maria	Best Western Plus Big America
05-aug	los angeles	fullerton	Days Inn & Suites Fullerton
06-aug	sandiego		airbnb
07-aug	sandiego		airbnb
08-aug	sandiego		airbnb
09-aug	vegas	vegas	tahiti resort ****
10-aug	vegas	vegas	tahiti resort ****
11-aug	vegas	vegas	tahiti resort ****
12-aug	dus-vegas	vegas	tahiti resort ****
13-aug	dusseldorf

Ons vluchtschema is als volgt:

Zaterdag 22 juli:

Vluchtnummer: AA6364 Van: Düsseldorf (DUS-Düsseldorf Int) Vertrek: 10:50 Naar: Londen (LHR-Heathrow) Aankomst: 11:25

Vluchtnummer: AA6198
	Van: Londen (LHR-Heathrow)	Vertrek: 14:40
	Naar: Phoenix, Arizona (PHX-Internationale luchthaven Sky Harbor)	Aankomst: 17:20

Vluchtnummer: AA 626
	Van: Phoenix, Arizona (PHX-Internationale luchthaven Sky Harbor)	Vertrek: 20:30
	Naar: Las Vegas, Nevada (LAS-McCarran Int.)	Aankomst: 21:41

De terugvlucht is als volgt:

Zaterdag 12 augustus:

Vluchtnummer: AA6181
	Van: Las Vegas, Nevada (LAS-McCarran Int.)	Vertrek: 21:30
	Naar: Londen (LHR-Heathrow)	Aankomst: 15:30 +1 dag

Zondag 13 augustus:

Vluchtnummer: AA6450
	Van: Londen (LHR-Heathrow)	Vertrek: 17:35
	Naar: Düsseldorf (DUS-Düsseldorf Intl.)	Aankomst: 19:55

Inmiddels zijn ook de ESTA's weer verleend, wat je daar tegenwoordig toch allemaal voor een informatie achter moet laten.... het is voor de goede zaak zullen we maar zeggen, de Dollarkoers beweegt de goede kant op!  Het aftellen is dus begonnen. 

we hebben er zin in.