En zo zijn we alweer 3 heerlijke vakantiedagen verder. Zondag kwamen we nog aan met temperaturen rond de 10 graden (zo'n beetje het hoogste in heel Amerika), maar dat herstelde zich razendsnel naar meer dan gemiddelde temperaturen. Vandaag wordt het 'gewoon' weer 27 graden met heerlijke sunshine. Tot zover het weerbericht! waar waren we gebleven? 

Onder de kerstboom lag ook nog een bijdrage voor een nieuwe iPhone waar Jesse al een tijdje voor aan het sparen was. Dus zorgden dat we rond de openingstijd bij de Apple store in the Mall at Millenia waren, die zoals altijd prachtig versierd is voor kerst. Inmiddels is het bijna standaard dat wát we daar ook willen kopen niet beschikbaar is. Zo ook het door Jesse gewenste type telefoon. In de winkel bleken de rijkelijk aanwezige appel jongens en meisjes niet heel erg meegaand in het zoeken naar mogelijkheden. Volgens hen was dit type in heel Orlando niet verkrijgbaar op het moment. Gebruikmakend van de Apple wifi zagen we al snel dat het type in de Florida mall wel bestelbaar was en zelfs 2 uurtjes later al opgehaald kon worden. Gelukkig was dat maar een kwartiertje rijden dus we zaten al snel weer in de Outlander waar we inderdaad keurig op tijd de zo gewenste iPhone aanschaften. Vervolgens ook maar een rondje door deze flink opgewaardeerde mall gemaakt. Nog een mooi stuk customer service was een ruilactie voor Tessa: in een andere vestiging van Victorias Secret, zonder bonnetje en een half jaar na dato voerden we een geslaagde ruilactie uit. Hulde!

Woensdagochtend waren we in Seaworld, we maakten er een mooie ronde door het, toen nog, rustige park. Stapten hier en daar in een achtbaan en bekeken ook nog de aangepaste dolfijnenshow. We verlieten het park rond (Wawa) lunchtijd tegen de stroom inkomende bezoekers in.

Het pooldeck was heerlijk in de middag net als de snowcrab legs die Christel 's-avonds at in een plaatselijke sportsbar.

Gisteren twee outletmalls bezocht. De Lake Buena-Vista mall gaat over de jaren heen een beetje op en neer. Nu stonden er weer veel winkels leeg en reden we al snel door naar de Premium outlet. Daar cirkelden de Amerikanen al weer rond over de parkeerplaats voor een plekje zo dicht mogelijk bij de ingang. Wij ontwijken dit door even verderop op de parkeerplaats van Publix de auto neer te zetten en even de benen te strekken voor een korte wandeling. Na wat kleine aankopen gingen we via, zoveel mogelijk, binnendoor routes terug naar de poolbedjes. We aten 's-avonds onze eerste (heerlijke) steak bij een uitpuilend Texas Roadhouse. Onvoorstelbaar hoeveel winkels, appartementen en restaurants er (ook op dit deel van de HW192) bijgebouwd worden. Al die monden moeten blijkbaar ook gevoed worden. Gelukkig hebben ze hier geen last van bouwbeperkingen door stikstof . Tenslotte reden we nog even door naar Celebration. De lokale buurtvereniging van de straat Jeater Bend organiseert al jarenlang dat  hun straatje prachtig versierd is voor kerst compleet met muziek en lichthows. Helaas lijkt het er op dat ze het dit jaar voor het laatst optuigen dus daar wilden we zeker nog een keer naar toe. Mooi om te zien hoe zoiets zonder de commerciële kracht  van bijvoorbeeld Disney gemakt kan worden.

Zo zijn we alweer aardig op weg naar de allerlaatste dagen  van 2022. De volgende update zal dan ook wel in het nieuwe jaar verschijnen.

Good to be back

Inmiddels zijn we al weer helemaal gesetteld op Solterra! Hoe het ook alweer begon...

Nadat Jesse zaterdagochtend nog gewerkt had, en wij de laatste opruim dingetjes in huis hadden gedaan, reden we naar Hoofddorp. We verbleven  voor de eerste keer in het Marriot Courtyard hotel, waar we behalve prima sliepen en een goed ontbijt genoten op zondag ook onze auto de komende tijd mogen laten staan. Op kerstavond schoven we in het geheel vernieuwde hotel van tante Toos aan de A4 aan voor het kerstbuffet. Wat hebben we genoten. In een splinternieuw restaurant was een buffet opgetuigd zoals dat (volgens ons) alleen bij vd Valk kan. Toen rond 20:00 het licht uit ging (letterlijk) kwam al het keuken- en bedienend personeel met de nagerechten, voorzien van sterretjes, het restaurant binnen paraderen. Leuk!

Terug in ons hotel sliepen we prima en na een ontbijtje bracht het busje van half 10 ons naar Schiphol. Binnen een uur na vertrek bij het hotel stonden we al aan de gewenste kant van de douane!! Er was dus nog tijd voor een kop koffie en een rondje over het vliegveld. We hoorden er over veel gestrande Amerikanen ivm de kou die over een groot deel van de VS trekt. We waren extra blij met onze Delta vlucht zónder overstap, rechtstreeks naar Orlando. De vlucht van 10uur verliep prima. We kozen voor de kip in plaats van pasta en keken naar de videoschermpjes en af en toe de binnenkant van de ogen. Op de één of andere manier wemelde het van de kleine kinderen in de Airbus, die om de beurt het luchtalarm af lieten gaan. We stelden ons maar voor dat de ouders het vervelender vonden dan wij.

Bij aankomst op Orlando bleken we het enige binnenkomende internationale vliegtuig te zijn op dat moment. De Douaniers zaten ons dus al met open armen op te wachten. Wij mochten zelfs via een customs beambte die eigenlijk besteld was om Amerikanen binnen te loodsen.  Hij was blijkbaar zo van ons onder de indruk dat we zonder ook maar 1 stempel of vingerafdruk zo naar de kofferband door mochten lopen. We zien dus wel hoe lang we deze keer hier blijven 😃 Inmiddels voorzien van Airtags in de koffers (zie ons vorige blog. het vermiste koffer is nog altijd spoorloos in de krochten van KLM), wisten we dat die de oversteek ook meegemaakt hadden. Omdat we zo snel waren duurde het een kwartiertje voordat we de koffers bij elkaar hadden. Daarna bij Alamo de auto opgehaald (een bijna nieuwe Mitsubishi Outlander) en koers gezet naar Solterra. Dit alles binnen een uur na touchdown. 

De villa Touch of Dutch lag er keurig bij deze avond, het rook nog naar schoonmaakmiddel en pas geverfde muren! Ook stond er een lekker welkomstpakket klaar. Nadat we ons geïnstalleerd hadden ging het licht uit. Maandagochtend (tweede kerstdag doen ze her niet aan) merkten we dat het nog te fris is voor de korte boks, maar in vergelijking met de horrorbeelden uit de rest van de VS (stevig aangezet op de lokale nieuwszenders) is het nu al prima toeven en de komende dagen stijgt de temperatuur weer gewoon naar de gewenste 27 graden! Onze eerste dag kent een vast patroon. We starten met een ontbijt bij Cracker Barrel aan de Highway 192 waar we het jaarlijks kersttafereeltje nog even op de foto zetten.

Daarna volgde een ronde langs de Dollar Tree, Walmart en Publix zodat we alle essentials weer in huis hebben. Inmiddels hebben we ook de christmas tree staan (met kerst kadootjes eronder) en buiten nog wat sfeerverlichting. Het eerste avondmaal genoten we bij the Alehouse hier in Championsgate. Monday night is ribs night. Ze smaakten prima (net als de burger en de shrimps). Je hoort het al, we zijn er weer en houden het zo nog wel een tijdje vol.

On the first day of Christmas (vliegen we naar Orlando)

 Nog maar heel even en dan vertrekken we voor onze kerstvakantie in Florida. Het lijkt misschien gek voor sommige lezers maar we hebben er weer zó'n zin in!!

Zaterdagmiddag als Jesse klaar is met werken en we thuis alvast ingecheckt (hopen te) hebben rijden we alvast richting Schiphol. We logeren dan in het Courtyard Marriot hotel waar we de auto tijdens de vakantie kunnen laten staan. De volgende ochtend, op eerste kerstdag, laten we ons dan naar Schiphol brengen voor de vlucht naar Orlando. Na een aantal wijzigingen emails van Delta en telefoontjes met KLM hebben we het zo geregeld dat we zowel heen als terug rechtstreeks vliegen! We zijn inmiddels ook voorzien van AirTags, dit en het feit dat we geen overstap hebben zorgen er hopelijk voor dat onze koffers dezelfde weg afleggen als wij zelf.

De reservering voor de huurauto hebben we afgelopen weekend nog aangepast. Op Facebook lazen we dat de huurprijzen op het laatste moment flink gedaald zijn. Een check bij onze verhuurder eerder ons dat we dezelfde auto bij Alamo voor 200Euro goedkoper konden huren dan eerder gereserveerd. Na wat mailen en computeren hebben we die 200Euro bespaart. Je weet maar nooit waar we het weer van pas komt :)

We zijn blij dat we weer in de villa van Robert-Jan en Caroline mogen logeren. We kunnen niet wachten om de oprit weer op te draaien onze vaste stek weer in te nemen en te gaan genieten van de villa, de pool, winkelen, Seaworld, Bluespring statepark, Tampa, de mall, nog meer malls, Celebration, Disneysprings, lekker eten... Kortom zin om na een drukke periode samen weer in Florida te zijn!!

Ons reisschema is als volgt:

Zondag 25-12     Amsterdam - Orlando (DL37)    13:00 > 17:15 (lokale tijd)

Donderdag 5-1    Orlando - Amsterdam (DL36)    19:45 > 10:20 (6 januari)  

Keep you posted!

Omdat we zaterdag een drukke vakantiedag hadden hebben we het zondag rustig aan gedaan. Eerst keken we naar de verrichtingen van Max in Hongarije en daarna hebben we ons prima rond het pooldeck vermaakt. Om niet te ver van huis te hoeven aten we nog een keer heerlijke breadsticks, end-less salade en pasta bij Olive Garden.

Maandag hadden we weer een echte toeristen dag. We gaven de Tahoe de sporen richting Winterpark. Lang geleden deden we daar al eens de Scenic boat tour met Tessa en later ook eens met Opa en Oma. We konden met de eerste vaart mee om 10:00u. We waren vergeten hoe leuk het tochtje is. We zagen de meest mooie huizen aan verschillende lakes en werden bijgepraat over de impact van Rollins college voor Winterpark.

Na de tour was het tijd voor koffie. Dit keer bij CFS aan het Hannibal Square. Een stukje Winterpark waar we niet eerder waren. Wat een leuk sfeertje heerste daar (en wat was de koffie lekker). Prima om even uit te waaien.

Via Bass Pro shop; een mega winkel vol speedboten, visgerei, outdoor handel en ook een meg verzameling geweren en pistolen (zogenaamd om te jagen, maar op wat of wie???), weer richting Davenport.

's-Avonds aten we sparribs bij the Ale-House. Een lekker dagje dus!

Dinsdagochtend mocht Fred uitslapen :). Jesse en Twan dropten de dames bij de Premium Outlet en reden zelf door voor het ochtendje Seaworld. Daar was het heerlijk rustig. Net als op de weg trouwens. Voor een groot deel van Amerika zit de vakantie er op 1 augustus op. Iets om te onthouden voor ons. Na eeen aantal ritjes in de achtbanen pikten we de dames rond lunchtijd weer op bij de mall.

Het laatste avondmaal gebruikten we bij BJ's. Een gevarieerd aanbod van shrimps, wings, salade en burgers kwam ter tafel en we constateerden dat we ons weer prima vermaakt hadden in ons favoriete vakantiegebied.

Bij de villa terug rommelden we al wat om het een en ander op te ruimen of in te pakken. Yvonne heeft bij Walgreens toch maar een trolley op de kop getikt aangezien van haar volgepakte koffer voor 3 weken vakantie nog altijd elk spoor ontbreekt. Ook KLM heeft inmiddels iets van zich laten horen na een Twitter oproep. Namelijk dat ze druk bezig zijn en dat ze zich voorlopig niet tot hen hoeft te wenden. Tja!!

Vanmorgen pakten we onze biezen definitief in en zwaaiden via de Ring deurbel onze gastvrouw en gastheer goedendag. We hebben weer genoten van de vakantie en van de villa.

Aangien het voorraad beheer dusdanig goed was dat de koffie op was en de koelkast leeg, ontbeten we bij Cracker Barrel en reden daarna via de I-4 naar Tampa. Op het vliegveld ging het (tot dusver) als een zonnetje. Auto inleveren ging soepel, de koffers leverden we in met 3 mensen voor ons in de rij en door de douane ging soepel. Je zou zeggen: "Schiphol, zó kan het ook"!

In elk geval hopen we op een voorspoedige terugvlucht via JFK in New York. Hopelijk barst de verwachte thunderstorm hier niet al te vroeg uit en hoeven we niet re rennen op de airport daar. Als alles dan goed gaat landen we donderdag om 09:00u op Brussel en zijn we nu al benieuwd hoeveel koffers er op de band zullen draaien. Het zou toch mooi zijn als er eentje extra zou staan.

Zoals gezegd, wij hebben er van genoten en zien uit naar een volgende reis.

Vamos Orlando!!

 Woensdag overdag deden we rustig aan, lekker rond het huis met een boodschapje hier en daar. Vervolgens een late lunch of vroeg diner, zo je wil. Rond vieren schoven we aan bij BJ's. De mannen hadden kaartjes om 's-avonds de halve finale van de US open cup (zeg maar de Nederlandse KNVB beker) te bezoeken in het Exploria stadium. De dames vulden die tijd op met een extra shop ronde in de Premium Outlet mall. We waren ruim op tijd aanwezig bij de wedstrijd tussen Orlando city en New York Red Bulls. Orlando had het lastig in het begin en kwam zelfs met 0-1 achter. Net voor rust maakte Orlando gelijk. In de tweede helft regende het niet alleen pijpenstelen (gelukkig zaten we droog!) maar ook doelpunten. Orlando won met 5-1 en haalde voor het eerst in de historie de finale van de US Open Cup.

Toen de dames weer opgepikt werden aan het eind van de avond bleken die ook goed gescoord te hebben!

Donderdag zochten we verkoeling bij Aquatica het waterpark van Seaworld. Een stralende dag. Zelden zagen we het zo druk daar. Toch wisten we een aantal glijbanen te trotseren, waaronder de nieuwe Riptide Race. In de twee lazy rivers hadden we het meeste lol deze dag. Aangezien zwemmen hongerig maakt slingerden we 's-avonds de BBQ nog een keer aan.

Vrijdag ochtend reden we de scenic tour richting Lake Apopka Wildlife Drive. Weer viel het op hoe veel er maar steeds aan apartementen, resorts en villaparken bijgebouwd wordt. Het is immens. De infrastructuur kan het maar amper bijbenen. Het kost hier geen enkele moeite om huizen te bouwen. In Nederland ligt er altijd wel een actiegroep of stikstofprobleem op de loer. Hier draaien de betonmolens en economie op volle toeren. 

Wat een verademing is het dan om door de ongerepte natuur van dit park te rijden. Slechts 3 ochtenden per week toegankelijk voor publiek de rest van de tijd is het voor de dieren. Er schijnen inmiddels meer dan 370 verschillende soorten vogels te zitten, waardoor het een walhalla voor vogelaars is. 

Wij zagen ook veel verschillende rondvliegen maar raakten de tel al snel kwijt. Ook is het altijd de kunst alligators te spotten. Dát waren er ook ontelbaar veel. Gedurende de rit van 11 mijl hebben we er talloze gezien. Prachtig!!

s-Avonds zijn we naar Disney Springs geweest. Elke keer weer een gezellige avond met de vele winkeltjes, restaurants en entertainment. Hét entertainment van de avond vond plaats bij the Boathouse. Voordat een jongen en meisje in het bootje stapten om op het meer te gaan varen ging hij op zijn knieën voor haar. Zij, zei "JA", en dus werd het een tocht in een heus huwelijksbootje.

Zaterdagochtend ging Cracker Barrel in de herkansing. Waar we afgelopen zondag niet slaagden in de missie, genoten we nu weer van het leuke, ouderwetse restaurant, van een heerlijk ontbijt met pancakes. Daarna zetten we koers richting Lakeland. Iets ten zuid-westen van Davenport. Hier was de grootste (en leukste) Farmers market die we tot op heden in de omgeving bezochten. Echt een leuke sfeer (zonder al te veel toeristen zoals wij). 

Daarna wandelden we richting de Hollis Botanical garden. Een werkelijk prachtige tuin. Niet al te groot maar zeker een bezoekje waard. We zagen de meest exotische bloemen, fruit en kunstwerken, gesitueerd aan Lake mirror, dat er behalve de fontijn ook echt als een spiegel bij lag.

Omdat het toch op de route lag zetten we in de Chevy verder koers richting Tampa. Met een bezoek aan de International plaza mall (vergelijkbaar met de mall at Millennia maar dan niet zo druk) en de Premium outlet mall, vergelijkbaar met de Premium Outlet in Orlando maar veel minder druk, sfeervoller en betere aanbiedingen (leek het ons). De laatste (?) broodnodige aankopen werden gedaan. Aangezien de lange dag hongerig maakte en we de lunch hadden overgeslagen aten we voor de terugtocht naar Solterra heerlijk bij Fords garage. Een leuk keten restaurant waar alles in het teken staat van ...... een ouderwetse Ford garage. Het thema is tot op het toilet doorgevoerd. Wie interesse heeft moet het zelf maar eens gaan bekijken.

Met gevulde buikjes gaven we de Chevy weer de sporen en waren we rond negen uur weer Welcome at Home en zit de helft van het weekend er weer op.

Overigens van Yvonnes koffer nog geen spoor! De route via websites van KLM en Interpolis leverde geen respons op. Telefonisch is sowieso geen optie meer tegenwoordig. Via Twitter wordt er in elk geval wel gereageerd (bíjzonder!). Dit resulteert in een voorschot van Interpolis en een luchtvaartmaatschappij die net doet of haar neus bloedt. De mooie zwaan van weleer heeft wel heel veel van haar nationale trots verloren en verspeeld. Des al niet te min vermaken we ons voorlopig prima hier en houden we het nog wel even vol.

 

Time flies

Wat vliegt de tijd als je lekker vakantie aan het vieren bent!! We genieten met volle teugen. Het weer is heerlijk, we hebben niet elke middag de bekende Floridiaanse regenbui in de zomer. Wel is het daardoor misschien nog wat warmer maar wie doet je wat in dit weidse land met airco all-over-the-place.  De eerste volle dag hier hebben we lekker aan de pool gelegen, en wat supermarkten bezocht. Als je hier naar Wallmart of Publix gaat ben je al snel weer een paar uur verder. 's-Avonds aten we heerlijk bij BJ's en is de gameroom uitgebreid in gebruik genomen. 

Met onze Seaworld jaarpassen kunnen gratis en of voordelig gasten meenemen. Dus togen we vrijdag die kant op. Ook daar weer een heerlijke dag doorgebracht. In de ochtend wat achtbanen meegepikt. Jesse en Fred werden zelfs overmoedig in de ochtendzon. Het leek ze een goed idee om Infinity falls in te gaan. Hierbij vergeleken is de Piranha in de Efteling een waterpistooltje. Kortom de mannen kwamen er z*#@knat uit. De middag brachten we thuis door, om 's-avonds weer terug te gaan naar het park. In de zomer sluiten ze de dag af met een indrukwekkende vuurwerkshow.

Zaterdag zijn we voor het eerst sinds jaren weer eens naar de Farmers market in Winterpark gereden. Als je even niet op let verplaatsen ze de handel. De nering was nu te vinden in het nabijgelegen park. We vermoeden een nasleep van de corona pandemie. Een positieve verbetering. De sfeer in het plaatsje was onveranderd aangenaam. Als de tegenvallers niet groter worden dan de verdwenen GAP winkel valt het allemaal wel mee.

Zondag hebben we in alle vroegte op ESPN eerst naar de F1 overwinning van Max gekeken om daarna bij Cracker Barrel aan het late ontbijt, of vroege lunch te gaan. Normaal zijn wij van de vroege maar vandaag dus duidelijk niet. Bij 'onze' Cracker Barrel vonden we het al verdacht druk op de veranda: wachttijd 3 kwartier, Dus met gezwinde spoed wat verderop naar nr2 op de 192 gereden. Minder druk op de veranda maar een wachttijd van 5! kwartier. De laatste optie was aan de highway 27. Daar bedroeg de wachttijd een uur. Kortom bij de naburige Denny's genoten wij van onze, inmiddels, lunch. Onder het motto; "wat in het vat zit verzuurd niet." In de bush achter de villa vonden we zomaar een (waarschijnlijk) slechts éénmalig gebruikte BBQ. Onvoorstelbaar hoe sommige mensen met hun eigen of andermans spullen omgaan. Nadat we het apparaat weer opgepoetst hadden hebben we in de avond lekker ons eigen vuurtje opgestookt.

Maandag ochtend begonnen we rustig aan rondom de villa, met een paar kleine boodschappen bij Publix op Ovation en koffie van WaWa reden we nog net voor de lunch richting the Mall at Millenia. Overigens zagen we voor ons vertrek deze kant op ronkende krantenberichten en zelfs filmpjes van  de aangepaste verkeers situatie rond Championsgate. De werkzaamheden zouden er afgerond zijn en het verkeer als een zonnetje afgewikkeld worden... Dat van de izon klopt maar er wordt nog druk gewerkt. Het doet vermoeden dat het allemaal goed komt maar voorlopig is het nog ouderwets druk op en rond de eerste kilometers op de I-4. Anyway, voordat we konden gaan shoppen wipten we eerst even bij Krispy Kreme aan voor een lichte doch voedzame verse doughnut lunch. Ze waren weer om van te smullen.

In de mall was het aangenaam koel en startten we met zijn 5-en de winkelronde. Na de noodzakelijke winkels bezocht te hebben (Abercrombie, Hollister, Apple) scheidden de mannen zich van de vrouwen. Op het foodcourt was het een genot om te kijken wie, wat en hoe men allemaal voorbij paradeert. En ook de dames kwamen later met een blij gemoed (en tasjes) weer aansluiten. De warme maaltijd gebruikten we bij de Cheesecake factory om daarna weer huiswaarts te tuffen.

Vanochtend reden we naar Celebration. Het blijft een heerlijk, vredig, plaatsje. We maakten een flinke wandeling langs 3 van de aanwezig meren en zagen heel wat wildlife! We telden twee alligators, wat schildpadden, gevogelte en divers ander pluimage. Na deze ochtendwandeling dronken we traditie getrouw koffie op het terras bij Starbucks. 

Onder het motto "Life is good" gaan we hier voorlopig nog wel even door met vakantie vieren!

Back in Orlando

Inmiddels genieten we weer van de ochtendzon, met kop koffie, aan de pool op Solterra. Heerlijk om weer in Villa a touch of Dutch te zijn.

Maar eerst nog even terug naar de afgelopen dagen. De laatste volle dag in Atlanta hebben we in de ochtend nog een mooi wandeling gemaakt door Midtown. in de namiddag lieten we ons met een Uber naar Topgolf brengen. Jesse had dit op internet gevonden. Je kunt het vergelijken met een bowlingbaan in Nederland. Een gebouw van 3 verdiepingen hoog met allemaal aparte ruimtes om af te slaan. De balletjes hebben allemaal een tracker en op het veld liggen een soort reusachtige dart borden waardoor je op verschillende manieren punten kunt scoren. Een leuke middag !!

We sloten het bezoek aan Atlanta bij de Bold Monk (de kale monnik). Een micro brouwerij in een oud fabriekspand waar je, uiteraard, ook kon eten. De eigenaar met Europese roots vertelde vol trots over zijn bedrijf en de filosofie erachter. Uiteraard proefden we van het lekkere bier en aten een prima burger (of brussels sprouts pizza.... voor de dames).

Dinsdag pakten we onze biezen. Dat wil zeggen dat Fred en ik met MARTA (de metro verbinding) naar de airport om daarna met de Skytrain naar de car rental te gaan. Bij Avis haalden we de auto op. Er stond een Chevrolet Tahoe klaar waarmee we terugreden naar 1 Baltimore Place. Inmiddels regende het flink dus we moesten goed opletten. De rest van de vakantiegangers opgepikt, inclusief bagage (éxclusief de koffer van Yvonne, waarvan nog altijd taal nog teken...).

We cruisten naar Brunswick Georgia door een mooi groen en heuvelachtig landschap. In Brunswick aangekomen aten we bij Shanes Rib Schack. Georgia staat bekend om zijn barbecue restaurants en we smulden dan ook van de pulled pork, ribs en chicken tenders. Ook de lokale specialitiet; Brunswick stew (een heerlijk stoofgerecht) kwam voorbij. Daarna reden we nog even naar de Atlantische oceaan. St. Simons island bleek een prachtig strand dorpje te zijn met veel leuke winkeltjes en restaurants. Ook een pier ontbrak niet. Daar werd op krab gevist maar ook op andere vis. Als kers op de taart dobberden er (naar goed Zandvoorts voorbeeld) een aantal dolfijnen rond voor de pier. De zonsondergang was er ook prachtig. Kortom een mooie avond, die we afsloten met een kop koffie in de schommelstoelen bij Cracker Barrel op de veranda. 

Woensdag verplaatsten we ons nog een 400 kilometer zuidwestelijk. Via Jacksonville en Daytona richting Orlando en daarna nog wat verder afgezakt naar onze eindbestemming in Davenport. Bij Championsgate wordt nog hard gewerkt om de afslag zó in te richten dat het verkeer beter doorstroomt. De villa voelde weer als vanouds; thuiskomen. Datzelfde gold voor het avondmaal bij Millers Ale House. kortom we zijn blij om na een kleine week in de VS weer hier te zijn!!

Walking in Atlanta.

Met 16.176 stappen op de teller (12.55 kilometer onder de voetjes) kunnen we stellen dat onze vierdaagse wel van start is gegaan. Vanmorgen waren we op tijd wakker. In het Sonder appartement ontstond rond half 7 het eerste leven. Met een kop koffie erbij kwam iedereen tot leven en na een lekker ontbijtje van de Publix zijn we begonnen aan de grand tour door Atlanta. 

Nadat we aan de andere kant van de 14-baans snelweg terecht waren gekomen liepen we door een prachtige wijk. Eerst langs het Georgia Tech stadion, toen naar de Coca-Cola headquarters. Van daar door een prachtige straat met red brickstone bebouwing richting het Centennial Olympic park, dit park is gebouwd voor de zomerspelen van 1996.

Hier liepen we een jongeman uit Orlando (Altamonte voor de kenners) tegen het lijf die in de stad was om een paar uur later de voetbal wedstrijd tussen Atlanta United en Orlando City in het Mercedes Benz stadion te bekijken. Frank de Boer was hier een aantal jaren geleden nog de trainer. Een stad vol met prachtige gebouwen, parken en muurschilderingen.

Met de streetcar maakten we een lus van 2,5 mijl door het historisch district. Daar zagen we de andere kant van de stad. Eén en al zwervers en panden die inderdaad zeer historisch (verwaarloosd en verlaten) waren. Hier waren de parkjes in bezit genomen door daklozen. Het contrast is groot want een paar minuten later reden we weer door de mooiste delen van de stad.

We zetten onze wandeling voort. We wilden wel eens zien waar het Mercedes Benz stadion was. Daar aangekomen wandelden de fans gezamenlijk richting het immense stadion. Een interessant bouwwerk met een dak dat geheel naar Johan Cruijff Arena-stijl dicht kan om dan airconditioned de wedstrijd af te werken terwijl het buiten ruim 30 graden was.

Hierna weer richting het appartement in Midtown gelopen, via het CNN hoofdkwartier. We konden er wel naar binnen. In het atrium naar boven kijkend zag je de diverse televisie studio's en redacties aan het werk. Voor de Corona pandemie kon je hier dan een rondleiding maken over de redactievloer maar sinds de corona uitbraak is dit jammer genoeg "permanentaly closed".

Via het park, langs de Coca-Cola experience kwamen we niet veel later weer bij het appartement. We zagen vandaag een stad met twee gezichten. Eén daarvan is prachtig, van de andere wordt je minder vrolijk, maar ook dat is Amerika. Op 15 januari 1929 werd Martin Luther King geboren in Atlanta, in wat nu het Historisch District is.  

Déze tekst van hem zagen we op een muurschildering: "Fly, run, walk, crawl. Whatever you do keep moving forward. Daar sluiten we ons graag bij aan!!

There we are!

 Zó, daar zijn we dan!!

Gisteren om half 9 (voor alle zekerheid) naar Zaventem in Brussel gereden. Bi Antwerpen even druk op de weg maar toen die horde genomen was reden we in één rechte lijn naar het vliegveld. Daar stonden we rond 11:00u al klaar om in te checken, maar de juffrouw van de KLM was er nog niet aangezien onze vlucht pas om drie uur zou...vertrekken. Dus buiten lekker een kop koffie gedronken en nog even wat langs winkeltjes gestruind. Uiteindelijk stonden we, naar goed gebruik, vooraan in de rij om onze koffers in te leveren, inchecken hadden we thuis al gedaan. Wonderlijk om te zien hoeveel mensen dat nog altijd niet doen trouwens. Uiteindelijk was er maar liefst 1! vriendelijke dame gevonden die de hele cityhopper moest inchecken bij gebrek aan meer grondpersoneel. Wij waren vlot door alle controles heen. Het viel ons op dat ons vliegtuig dat ons naar Amsterdam zou brengen nog niet bij Gate A49 stond toen we daar aankwamen. Wetende dat we op Schiphol 1 uur en 20 minuten hadden om over te stappen vroegen we ons al voorzichtig af hoe dat zou gaan. We zouden om 3 uur vertrekken. Uiteindelijk kwam het vliegtuig iets voor drieën pas binnen, wegens .... te kort aan KLM personeel op Schiphol. Niet getreurd met een half uurtje zouden we onderweg zijn. Wat ons wel op viel was dat er geen mannetjes met kofferkarretjes richting het vliegtuig gingen. Toen we er éénmaal in zaten vertelde de captain dat we het goed gezien hadden... wegens gebrek aan lokaal KLM personeel zaten de koffers er nog in, die moesten er eerst uit voordat die van ons erin konden. 

Ondertussen verstreek de tijd en daarmee onze overstaptijd voor de vlucht naar Atlanta. Van KLM kregen we wel al een mailtje dat we de aansluiting zouden gaan missen, dat dan weer wel. Toen we uiteindelijk om kwart over 4 vertrokken (onze volgende vlucht zou om 17:15 vertrekken) melde de captain dat het maar een half uurtje vliegen was. Zou het dan toch???? Natuurlijk werden we op de Polderbaan neergezet zodat taxiën bijna net zo lang duurde als de vlucht. Er werd omgeroepen dat mensen met connecting die waarschijnlijk gingen missen, behalve een vlucht naar Wenen én Atlanta!! Toen we om 5 voor 5 het vliegtuig uit konden op de B-pier zijn Jesse en ik in volle sprint over Schiphol gerend richting E-19 (grrrrr) om alvast een voet tussen de deur te zetten. Toen we daar om 17:10 aan kwamen sprinten werden nog net de, bijna, laatste mensen ingecheckt en wisten we dat wij hem dus gingen halen!

Met de tong op de schoenen zaten we uit te hijgen op rij 33. Uiteindelijk duurde het nog even. Er was een verstekeling in het vliegtuig waarvan het Visum niet in orde was. Hij én zijn koffer moesten uit het vliegtuig. Maar toen konden we dan toch echt naar Atlanta. Een rustige vlucht van een uur of 8 bracht ons naar Hartfield Jackson International Airport. Na de gebruikelijke vragen bij de Douane beambte waren we benieuwd of onze koffers de reis ook meegemaakt hadden. Het goede nieuws is dat er al 4 koffers naast de band stonden. Het slechte nieuws is dat dat betekend dat Yvonne's koffer er niet bij was. Na een grondige inspectieronde bleek het koffer er echt niet te zijn, terwijl die volgens een medewerker van de airport er wel zou moeten zijn. Dus naar Bagage 'service' om het koffer als vermist aan te melden in de hoop dat die de komende weken weer herenigd wordt met de eigenaar.

Met 2 verschillende shuttle busjes werden we uiteindelijk rond 23:00 lokale tijd (05:00u in NL) bij ons hotel voor een nacht afgeleverd. Daar verliep de check-in vlot en gingen de oogjes al snel dicht. Vanmorgen uiteraard vroeg wakker maar met een kop koffie uit de lobby rustig wakker geworden, Het ontbijt was typisch Amerikaans met Bagels, yoghurt en warme wafels. Het uitzicht vanaf onze hotelkamer ook typisch Amerikaans. Kortom we zíjn er. Laat de vakantie maar beginnen!!

Here we go, again!

Nog een paar dagen en dan vliegen we weer de grote plas over. in gezelschap van de Janssens gaan we met zijn vijven een kleine drie weken naar de States. Voor ons de tweede keer sinds er weer naar Amerika gevlogen mag worden. Deze keer met nog minder beperkingen. Gelukkig geen stressvolle PCR tests meer, maar slechts een enkel document met wat kruisjes en een download van de vaccinatiebewijzen. 

Niks aan de hand dus zou je denken.... ware het niet dat we post-corona opeens met uitpuilende vliegvelden en personeelstekorten te maken hebben gekregen. Het spannendste deel van onze trip zou dus wel eens de heen- en terugreis kunnen worden. We gaan het zien, nemen de tijd en dan maar vertrouwen op het beste.

Ons reisschema is als volgt:

Vrijdag 15-7:          15:00 - 15:55     Brussel - Amsterdam (KL1726)

                             17:25 - 20:25 (lokale tijd)  Amsterdam - Atlanta (KL621)

Woensdag 03-8       15:00 - 17:59    Tampa - New York (JFK)    (KL6735)

                             19:30 - 09:10 (4 augustus) New York - Brussel   (KL6140)

In Atlanta zijn we al heel vaak overgestapt op het vliegveld. Deze keer gaan we de airport ook maar eens áf. We blijven tot dinsdag de 18e in Atlanta en rijden dan via Brunswick (Georgia) natuurlijk door naar Davenport waar we op woensdag de 19e weer terug zijn in onze geliefde villa            Touch of Dutch op Solterra.

We hebben er weer heel veel zin in!!

Wat hebben we genoten!!

Het eerste van dit jaar en tevens laatste blog van deze vakantie, komt van Orlando International Airport. Dat wil zeggen dat we de benodigde hordes weer succesvol genomen hebben, maar daarover dadelijk meer.

Eerst even terug naar nieuwjaarsdag. Nadat we op ons gemak opgestaan waren en Jesse en ik een famous feestdagen ontbijt hadden gemaakt zijn we naar de Lake Apopka Wildlife Drive gereden. Eén van onze favoriete uitstapjes. Dit gebied is alleen op vrijdag, zaterdag en zondag open voor publiek. We reden stapvoets door dit natuurgebied. Niet eerder zagen we zoveel alligators; in het water en op de kant, het waren er veel!  Net als d eontelbare verschillende (roof)vogels. Het is er zo heerlijk rustig, echt een mooie start van het nieuwe jaar. 

Zondag hadden we zin om te gaan fietsen. We zijn naar Bartow/Lakeland gereden om daar bij Whiz cycle fietsen te huren. Op zondag zijn veel fietsen verhuurders gesloten, maar deze niet. En dat was maar goed ook. We kregen een drietal electrische fietsen mee en reden eerst zo'n 6 ijl via Bartow naar Lakeland. Daar kwam een afslag naar Circle B Bar reserve, daar hebben we eerder al eens gewandeld en nu konden we dus op de fiets door dit enorme natuurgebied. Ook hier weer een heerlijke rust en weidsheid met een veelheid aan vogels, schildpadden en hier en daar een mini gator. 

We aten nog een keer bij Olive Garden en bedachten ons dat we nog altijd geen ijsje bij Culver's hadden gehaald. Dus na het eten nog even een toetje gehaald. Zo lekker dat alles hier vaak 24/7 open is en dat je, in de winter, gewoon lekker 's-avonds buiten kunt zitten.

Maandag deden we overdag nog wat shoppings bij de Lake buena vista outlet waar we eerst een koffietje dronken op het terras van een nieuwe Starbucks daar. We gingen vroeg eten bij the Ale House om twee redenen. De eerste was dat je op maandag een full rack babybackribs krijgt daar voor de prijs van een half rack. Wat hebben we gesmuld, maar wat is dat véééél. De tweede rede was dat we daarna snel doorreden naar Seaworld. Daar was nog de avond versie van het kerstgebeuren. Weliswaar al flink uitgedund, maar het is er prachtig versiert en verlicht in het donker.En niet onbelangrijk, nu de de feestdagen echt voorbij zijn is het ook heerlijk rustig. In het donker in Mako is echt super. Kortom een heerlijke avond alweer.

Ondertussen genieten we ook veel in en om de villa. Wat een fijne plek. Of we nu aan de pool zitten, 's-morgens voor het huis in de zon of 's-avonds voor de tv naar alweer een basketball wedstrijd van Orlando Magic (of American football) kijken, het is echt een heerlijke plek voor ons.

Dinsdag was dan eindelijk Jesse's dag. Nadat we eerder al onverrichter zaken voor een dubieuze schoenenwinkel hadden gestaan ginegn we nu op pad naar North Alafaya road. (voor de kenners; zelfs va de toll road een krap uurtje...). Want bij de Legends UCF store verkopen ze geen gewone sneakers (lees Nike's) maar hele bijzondere (blijkbaar). Schoenen waar maar een enkel paar van is dus geen massa en dan moet je dus in bijzonder winkels zijn met bijzondere gasten in de zaak. Maar het was een mooi avontuur en als belangrijkste hoogtepunt de doos met Air Jordans four retro oreo (niks met de cookies te maken) die als een schat bewaakt worden op zijn slaapkamer. Bijna te bijzonder om op te lopen. Daarna door naar the Mall at Millennia. Daar waren we de vorige keer haastig vertrokken. Ook hier heerlijk rustig rond gekeken. Niet voor alles geslaagd maar wel lekker gewinkeld, én gegeten bij the Cheesecake factory.

Woensdag was de dag van het testen. Dit mocht maximaal 24 uur voor vertrek naar Nederland. Aangezien onze vlucht om 15:20 vertrekt was dat nog even mikken omdat veel testlocaties om 5uur sluiten. Dus tijd genoeg om in de ochtend nog even een rondje Seaworld te wandelen en daarna aan de pool de koelkast leeg te lunchen.. Onze test deden we in Lakeland. Ook weer een avontuurlijk gebeuren. In de vakantie hebben we onszelf ook 2 keer (negatief) getest, maar je weet het maar nooit. Naar Lakeland is een klein half uurtje rijden, de goede kant op op de I4. We kwamen bij een tijdelijke pharmacy. Ook hier is het bij testlocaties momenteel heel druk met soms lange rijen. Maar je kunt hier op heel veel plaatsen testen, ook bij de Walgreens, op de parkeerplaats van de Walmart, enzovoort. Maar omdat het er nu erg druk is moet het wel op afspraak. Die hadden we dus bij de pharmacy waar we nog een ander Nederlands stel troffen die vandaag precies hetzelfde reisschema hebben en de auto ook bij vd Valk hebben staan. Zij verbleven in Haines voor hun vakantie. De 'dokter'die onze neus- antigeentest afnam draaide in elk neusgat 10 rondjes met een stokje dat maar net in je neusholte kwam. Dat hebben we wel anders meegemaakt. NA een kwartiertje buiten wachten konden we met 3 negatieve testen en een paar ferme stempels op pad voor ons laatste diner. Dat gebruikten we maar meteen in Lakeland. Onze server in Fords Garage verbaasde zich erover dat we in hun restaurant aanbelanden. Er komen niet zoveel toeristen, amar de sfeer was heerlijk en dat gold ook voor de burgers en de drankjes.

Een mooie afsluitende avond van een top vakantie.

Het gevoel van thuiskomen en ons zó op onze plek en gemak voelen hebben we de afgelopen twee jaar toch op geen andere vakantie of tripje gehad. Dat we nu twee jaar niet konden gaan maakt ook wel dat we echt extra genoten hebben. Het is dus echt niet vanzelfsprekend dat we hier 2 keer per jaar kunnen zijn. We hebben vandaag Villa Solterra met een opgeruimd gevoel verlaten en hopen snel weer terug te keren in Florida. Wie weet wat de toekomst brengt, we weten in elk geval wel dat het heerlijk is geweest en dat je je als je net zo goed oplet op je eigen veiligheid als dat we dat in Nederland ook doen je hier dus heel goed vitamines D kunt ophalen en nieuwe herinneringen kunt maken.

Op de airport ging tot nu toe alles van een leien dakje en we gaan uit van een goede terugreis, om ons dan de eerste 5 dagen thuis gedeisd (lees in quarantaine) te houden en dan weer als vanouds (?) aan de slag te gaan.