Time flies

Wat vliegt de tijd als je lekker vakantie aan het vieren bent!! We genieten met volle teugen. Het weer is heerlijk, we hebben niet elke middag de bekende Floridiaanse regenbui in de zomer. Wel is het daardoor misschien nog wat warmer maar wie doet je wat in dit weidse land met airco all-over-the-place.  De eerste volle dag hier hebben we lekker aan de pool gelegen, en wat supermarkten bezocht. Als je hier naar Wallmart of Publix gaat ben je al snel weer een paar uur verder. 's-Avonds aten we heerlijk bij BJ's en is de gameroom uitgebreid in gebruik genomen. 

Met onze Seaworld jaarpassen kunnen gratis en of voordelig gasten meenemen. Dus togen we vrijdag die kant op. Ook daar weer een heerlijke dag doorgebracht. In de ochtend wat achtbanen meegepikt. Jesse en Fred werden zelfs overmoedig in de ochtendzon. Het leek ze een goed idee om Infinity falls in te gaan. Hierbij vergeleken is de Piranha in de Efteling een waterpistooltje. Kortom de mannen kwamen er z*#@knat uit. De middag brachten we thuis door, om 's-avonds weer terug te gaan naar het park. In de zomer sluiten ze de dag af met een indrukwekkende vuurwerkshow.

Zaterdag zijn we voor het eerst sinds jaren weer eens naar de Farmers market in Winterpark gereden. Als je even niet op let verplaatsen ze de handel. De nering was nu te vinden in het nabijgelegen park. We vermoeden een nasleep van de corona pandemie. Een positieve verbetering. De sfeer in het plaatsje was onveranderd aangenaam. Als de tegenvallers niet groter worden dan de verdwenen GAP winkel valt het allemaal wel mee.

Zondag hebben we in alle vroegte op ESPN eerst naar de F1 overwinning van Max gekeken om daarna bij Cracker Barrel aan het late ontbijt, of vroege lunch te gaan. Normaal zijn wij van de vroege maar vandaag dus duidelijk niet. Bij 'onze' Cracker Barrel vonden we het al verdacht druk op de veranda: wachttijd 3 kwartier, Dus met gezwinde spoed wat verderop naar nr2 op de 192 gereden. Minder druk op de veranda maar een wachttijd van 5! kwartier. De laatste optie was aan de highway 27. Daar bedroeg de wachttijd een uur. Kortom bij de naburige Denny's genoten wij van onze, inmiddels, lunch. Onder het motto; "wat in het vat zit verzuurd niet." In de bush achter de villa vonden we zomaar een (waarschijnlijk) slechts éénmalig gebruikte BBQ. Onvoorstelbaar hoe sommige mensen met hun eigen of andermans spullen omgaan. Nadat we het apparaat weer opgepoetst hadden hebben we in de avond lekker ons eigen vuurtje opgestookt.

Maandag ochtend begonnen we rustig aan rondom de villa, met een paar kleine boodschappen bij Publix op Ovation en koffie van WaWa reden we nog net voor de lunch richting the Mall at Millenia. Overigens zagen we voor ons vertrek deze kant op ronkende krantenberichten en zelfs filmpjes van  de aangepaste verkeers situatie rond Championsgate. De werkzaamheden zouden er afgerond zijn en het verkeer als een zonnetje afgewikkeld worden... Dat van de izon klopt maar er wordt nog druk gewerkt. Het doet vermoeden dat het allemaal goed komt maar voorlopig is het nog ouderwets druk op en rond de eerste kilometers op de I-4. Anyway, voordat we konden gaan shoppen wipten we eerst even bij Krispy Kreme aan voor een lichte doch voedzame verse doughnut lunch. Ze waren weer om van te smullen.

In de mall was het aangenaam koel en startten we met zijn 5-en de winkelronde. Na de noodzakelijke winkels bezocht te hebben (Abercrombie, Hollister, Apple) scheidden de mannen zich van de vrouwen. Op het foodcourt was het een genot om te kijken wie, wat en hoe men allemaal voorbij paradeert. En ook de dames kwamen later met een blij gemoed (en tasjes) weer aansluiten. De warme maaltijd gebruikten we bij de Cheesecake factory om daarna weer huiswaarts te tuffen.

Vanochtend reden we naar Celebration. Het blijft een heerlijk, vredig, plaatsje. We maakten een flinke wandeling langs 3 van de aanwezig meren en zagen heel wat wildlife! We telden twee alligators, wat schildpadden, gevogelte en divers ander pluimage. Na deze ochtendwandeling dronken we traditie getrouw koffie op het terras bij Starbucks. 

Onder het motto "Life is good" gaan we hier voorlopig nog wel even door met vakantie vieren!

Back in Orlando

Inmiddels genieten we weer van de ochtendzon, met kop koffie, aan de pool op Solterra. Heerlijk om weer in Villa a touch of Dutch te zijn.

Maar eerst nog even terug naar de afgelopen dagen. De laatste volle dag in Atlanta hebben we in de ochtend nog een mooi wandeling gemaakt door Midtown. in de namiddag lieten we ons met een Uber naar Topgolf brengen. Jesse had dit op internet gevonden. Je kunt het vergelijken met een bowlingbaan in Nederland. Een gebouw van 3 verdiepingen hoog met allemaal aparte ruimtes om af te slaan. De balletjes hebben allemaal een tracker en op het veld liggen een soort reusachtige dart borden waardoor je op verschillende manieren punten kunt scoren. Een leuke middag !!

We sloten het bezoek aan Atlanta bij de Bold Monk (de kale monnik). Een micro brouwerij in een oud fabriekspand waar je, uiteraard, ook kon eten. De eigenaar met Europese roots vertelde vol trots over zijn bedrijf en de filosofie erachter. Uiteraard proefden we van het lekkere bier en aten een prima burger (of brussels sprouts pizza.... voor de dames).

Dinsdag pakten we onze biezen. Dat wil zeggen dat Fred en ik met MARTA (de metro verbinding) naar de airport om daarna met de Skytrain naar de car rental te gaan. Bij Avis haalden we de auto op. Er stond een Chevrolet Tahoe klaar waarmee we terugreden naar 1 Baltimore Place. Inmiddels regende het flink dus we moesten goed opletten. De rest van de vakantiegangers opgepikt, inclusief bagage (éxclusief de koffer van Yvonne, waarvan nog altijd taal nog teken...).

We cruisten naar Brunswick Georgia door een mooi groen en heuvelachtig landschap. In Brunswick aangekomen aten we bij Shanes Rib Schack. Georgia staat bekend om zijn barbecue restaurants en we smulden dan ook van de pulled pork, ribs en chicken tenders. Ook de lokale specialitiet; Brunswick stew (een heerlijk stoofgerecht) kwam voorbij. Daarna reden we nog even naar de Atlantische oceaan. St. Simons island bleek een prachtig strand dorpje te zijn met veel leuke winkeltjes en restaurants. Ook een pier ontbrak niet. Daar werd op krab gevist maar ook op andere vis. Als kers op de taart dobberden er (naar goed Zandvoorts voorbeeld) een aantal dolfijnen rond voor de pier. De zonsondergang was er ook prachtig. Kortom een mooie avond, die we afsloten met een kop koffie in de schommelstoelen bij Cracker Barrel op de veranda. 

Woensdag verplaatsten we ons nog een 400 kilometer zuidwestelijk. Via Jacksonville en Daytona richting Orlando en daarna nog wat verder afgezakt naar onze eindbestemming in Davenport. Bij Championsgate wordt nog hard gewerkt om de afslag zó in te richten dat het verkeer beter doorstroomt. De villa voelde weer als vanouds; thuiskomen. Datzelfde gold voor het avondmaal bij Millers Ale House. kortom we zijn blij om na een kleine week in de VS weer hier te zijn!!

Walking in Atlanta.

Met 16.176 stappen op de teller (12.55 kilometer onder de voetjes) kunnen we stellen dat onze vierdaagse wel van start is gegaan. Vanmorgen waren we op tijd wakker. In het Sonder appartement ontstond rond half 7 het eerste leven. Met een kop koffie erbij kwam iedereen tot leven en na een lekker ontbijtje van de Publix zijn we begonnen aan de grand tour door Atlanta. 

Nadat we aan de andere kant van de 14-baans snelweg terecht waren gekomen liepen we door een prachtige wijk. Eerst langs het Georgia Tech stadion, toen naar de Coca-Cola headquarters. Van daar door een prachtige straat met red brickstone bebouwing richting het Centennial Olympic park, dit park is gebouwd voor de zomerspelen van 1996.

Hier liepen we een jongeman uit Orlando (Altamonte voor de kenners) tegen het lijf die in de stad was om een paar uur later de voetbal wedstrijd tussen Atlanta United en Orlando City in het Mercedes Benz stadion te bekijken. Frank de Boer was hier een aantal jaren geleden nog de trainer. Een stad vol met prachtige gebouwen, parken en muurschilderingen.

Met de streetcar maakten we een lus van 2,5 mijl door het historisch district. Daar zagen we de andere kant van de stad. Eén en al zwervers en panden die inderdaad zeer historisch (verwaarloosd en verlaten) waren. Hier waren de parkjes in bezit genomen door daklozen. Het contrast is groot want een paar minuten later reden we weer door de mooiste delen van de stad.

We zetten onze wandeling voort. We wilden wel eens zien waar het Mercedes Benz stadion was. Daar aangekomen wandelden de fans gezamenlijk richting het immense stadion. Een interessant bouwwerk met een dak dat geheel naar Johan Cruijff Arena-stijl dicht kan om dan airconditioned de wedstrijd af te werken terwijl het buiten ruim 30 graden was.

Hierna weer richting het appartement in Midtown gelopen, via het CNN hoofdkwartier. We konden er wel naar binnen. In het atrium naar boven kijkend zag je de diverse televisie studio's en redacties aan het werk. Voor de Corona pandemie kon je hier dan een rondleiding maken over de redactievloer maar sinds de corona uitbraak is dit jammer genoeg "permanentaly closed".

Via het park, langs de Coca-Cola experience kwamen we niet veel later weer bij het appartement. We zagen vandaag een stad met twee gezichten. Eén daarvan is prachtig, van de andere wordt je minder vrolijk, maar ook dat is Amerika. Op 15 januari 1929 werd Martin Luther King geboren in Atlanta, in wat nu het Historisch District is.  

Déze tekst van hem zagen we op een muurschildering: "Fly, run, walk, crawl. Whatever you do keep moving forward. Daar sluiten we ons graag bij aan!!

There we are!

 Zó, daar zijn we dan!!

Gisteren om half 9 (voor alle zekerheid) naar Zaventem in Brussel gereden. Bi Antwerpen even druk op de weg maar toen die horde genomen was reden we in één rechte lijn naar het vliegveld. Daar stonden we rond 11:00u al klaar om in te checken, maar de juffrouw van de KLM was er nog niet aangezien onze vlucht pas om drie uur zou...vertrekken. Dus buiten lekker een kop koffie gedronken en nog even wat langs winkeltjes gestruind. Uiteindelijk stonden we, naar goed gebruik, vooraan in de rij om onze koffers in te leveren, inchecken hadden we thuis al gedaan. Wonderlijk om te zien hoeveel mensen dat nog altijd niet doen trouwens. Uiteindelijk was er maar liefst 1! vriendelijke dame gevonden die de hele cityhopper moest inchecken bij gebrek aan meer grondpersoneel. Wij waren vlot door alle controles heen. Het viel ons op dat ons vliegtuig dat ons naar Amsterdam zou brengen nog niet bij Gate A49 stond toen we daar aankwamen. Wetende dat we op Schiphol 1 uur en 20 minuten hadden om over te stappen vroegen we ons al voorzichtig af hoe dat zou gaan. We zouden om 3 uur vertrekken. Uiteindelijk kwam het vliegtuig iets voor drieën pas binnen, wegens .... te kort aan KLM personeel op Schiphol. Niet getreurd met een half uurtje zouden we onderweg zijn. Wat ons wel op viel was dat er geen mannetjes met kofferkarretjes richting het vliegtuig gingen. Toen we er éénmaal in zaten vertelde de captain dat we het goed gezien hadden... wegens gebrek aan lokaal KLM personeel zaten de koffers er nog in, die moesten er eerst uit voordat die van ons erin konden. 

Ondertussen verstreek de tijd en daarmee onze overstaptijd voor de vlucht naar Atlanta. Van KLM kregen we wel al een mailtje dat we de aansluiting zouden gaan missen, dat dan weer wel. Toen we uiteindelijk om kwart over 4 vertrokken (onze volgende vlucht zou om 17:15 vertrekken) melde de captain dat het maar een half uurtje vliegen was. Zou het dan toch???? Natuurlijk werden we op de Polderbaan neergezet zodat taxiën bijna net zo lang duurde als de vlucht. Er werd omgeroepen dat mensen met connecting die waarschijnlijk gingen missen, behalve een vlucht naar Wenen én Atlanta!! Toen we om 5 voor 5 het vliegtuig uit konden op de B-pier zijn Jesse en ik in volle sprint over Schiphol gerend richting E-19 (grrrrr) om alvast een voet tussen de deur te zetten. Toen we daar om 17:10 aan kwamen sprinten werden nog net de, bijna, laatste mensen ingecheckt en wisten we dat wij hem dus gingen halen!

Met de tong op de schoenen zaten we uit te hijgen op rij 33. Uiteindelijk duurde het nog even. Er was een verstekeling in het vliegtuig waarvan het Visum niet in orde was. Hij én zijn koffer moesten uit het vliegtuig. Maar toen konden we dan toch echt naar Atlanta. Een rustige vlucht van een uur of 8 bracht ons naar Hartfield Jackson International Airport. Na de gebruikelijke vragen bij de Douane beambte waren we benieuwd of onze koffers de reis ook meegemaakt hadden. Het goede nieuws is dat er al 4 koffers naast de band stonden. Het slechte nieuws is dat dat betekend dat Yvonne's koffer er niet bij was. Na een grondige inspectieronde bleek het koffer er echt niet te zijn, terwijl die volgens een medewerker van de airport er wel zou moeten zijn. Dus naar Bagage 'service' om het koffer als vermist aan te melden in de hoop dat die de komende weken weer herenigd wordt met de eigenaar.

Met 2 verschillende shuttle busjes werden we uiteindelijk rond 23:00 lokale tijd (05:00u in NL) bij ons hotel voor een nacht afgeleverd. Daar verliep de check-in vlot en gingen de oogjes al snel dicht. Vanmorgen uiteraard vroeg wakker maar met een kop koffie uit de lobby rustig wakker geworden, Het ontbijt was typisch Amerikaans met Bagels, yoghurt en warme wafels. Het uitzicht vanaf onze hotelkamer ook typisch Amerikaans. Kortom we zíjn er. Laat de vakantie maar beginnen!!

Here we go, again!

Nog een paar dagen en dan vliegen we weer de grote plas over. in gezelschap van de Janssens gaan we met zijn vijven een kleine drie weken naar de States. Voor ons de tweede keer sinds er weer naar Amerika gevlogen mag worden. Deze keer met nog minder beperkingen. Gelukkig geen stressvolle PCR tests meer, maar slechts een enkel document met wat kruisjes en een download van de vaccinatiebewijzen. 

Niks aan de hand dus zou je denken.... ware het niet dat we post-corona opeens met uitpuilende vliegvelden en personeelstekorten te maken hebben gekregen. Het spannendste deel van onze trip zou dus wel eens de heen- en terugreis kunnen worden. We gaan het zien, nemen de tijd en dan maar vertrouwen op het beste.

Ons reisschema is als volgt:

Vrijdag 15-7:          15:00 - 15:55     Brussel - Amsterdam (KL1726)

                             17:25 - 20:25 (lokale tijd)  Amsterdam - Atlanta (KL621)

Woensdag 03-8       15:00 - 17:59    Tampa - New York (JFK)    (KL6735)

                             19:30 - 09:10 (4 augustus) New York - Brussel   (KL6140)

In Atlanta zijn we al heel vaak overgestapt op het vliegveld. Deze keer gaan we de airport ook maar eens áf. We blijven tot dinsdag de 18e in Atlanta en rijden dan via Brunswick (Georgia) natuurlijk door naar Davenport waar we op woensdag de 19e weer terug zijn in onze geliefde villa            Touch of Dutch op Solterra.

We hebben er weer heel veel zin in!!

Wat hebben we genoten!!

Het eerste van dit jaar en tevens laatste blog van deze vakantie, komt van Orlando International Airport. Dat wil zeggen dat we de benodigde hordes weer succesvol genomen hebben, maar daarover dadelijk meer.

Eerst even terug naar nieuwjaarsdag. Nadat we op ons gemak opgestaan waren en Jesse en ik een famous feestdagen ontbijt hadden gemaakt zijn we naar de Lake Apopka Wildlife Drive gereden. Eén van onze favoriete uitstapjes. Dit gebied is alleen op vrijdag, zaterdag en zondag open voor publiek. We reden stapvoets door dit natuurgebied. Niet eerder zagen we zoveel alligators; in het water en op de kant, het waren er veel!  Net als d eontelbare verschillende (roof)vogels. Het is er zo heerlijk rustig, echt een mooie start van het nieuwe jaar. 

Zondag hadden we zin om te gaan fietsen. We zijn naar Bartow/Lakeland gereden om daar bij Whiz cycle fietsen te huren. Op zondag zijn veel fietsen verhuurders gesloten, maar deze niet. En dat was maar goed ook. We kregen een drietal electrische fietsen mee en reden eerst zo'n 6 ijl via Bartow naar Lakeland. Daar kwam een afslag naar Circle B Bar reserve, daar hebben we eerder al eens gewandeld en nu konden we dus op de fiets door dit enorme natuurgebied. Ook hier weer een heerlijke rust en weidsheid met een veelheid aan vogels, schildpadden en hier en daar een mini gator. 

We aten nog een keer bij Olive Garden en bedachten ons dat we nog altijd geen ijsje bij Culver's hadden gehaald. Dus na het eten nog even een toetje gehaald. Zo lekker dat alles hier vaak 24/7 open is en dat je, in de winter, gewoon lekker 's-avonds buiten kunt zitten.

Maandag deden we overdag nog wat shoppings bij de Lake buena vista outlet waar we eerst een koffietje dronken op het terras van een nieuwe Starbucks daar. We gingen vroeg eten bij the Ale House om twee redenen. De eerste was dat je op maandag een full rack babybackribs krijgt daar voor de prijs van een half rack. Wat hebben we gesmuld, maar wat is dat véééél. De tweede rede was dat we daarna snel doorreden naar Seaworld. Daar was nog de avond versie van het kerstgebeuren. Weliswaar al flink uitgedund, maar het is er prachtig versiert en verlicht in het donker.En niet onbelangrijk, nu de de feestdagen echt voorbij zijn is het ook heerlijk rustig. In het donker in Mako is echt super. Kortom een heerlijke avond alweer.

Ondertussen genieten we ook veel in en om de villa. Wat een fijne plek. Of we nu aan de pool zitten, 's-morgens voor het huis in de zon of 's-avonds voor de tv naar alweer een basketball wedstrijd van Orlando Magic (of American football) kijken, het is echt een heerlijke plek voor ons.

Dinsdag was dan eindelijk Jesse's dag. Nadat we eerder al onverrichter zaken voor een dubieuze schoenenwinkel hadden gestaan ginegn we nu op pad naar North Alafaya road. (voor de kenners; zelfs va de toll road een krap uurtje...). Want bij de Legends UCF store verkopen ze geen gewone sneakers (lees Nike's) maar hele bijzondere (blijkbaar). Schoenen waar maar een enkel paar van is dus geen massa en dan moet je dus in bijzonder winkels zijn met bijzondere gasten in de zaak. Maar het was een mooi avontuur en als belangrijkste hoogtepunt de doos met Air Jordans four retro oreo (niks met de cookies te maken) die als een schat bewaakt worden op zijn slaapkamer. Bijna te bijzonder om op te lopen. Daarna door naar the Mall at Millennia. Daar waren we de vorige keer haastig vertrokken. Ook hier heerlijk rustig rond gekeken. Niet voor alles geslaagd maar wel lekker gewinkeld, én gegeten bij the Cheesecake factory.

Woensdag was de dag van het testen. Dit mocht maximaal 24 uur voor vertrek naar Nederland. Aangezien onze vlucht om 15:20 vertrekt was dat nog even mikken omdat veel testlocaties om 5uur sluiten. Dus tijd genoeg om in de ochtend nog even een rondje Seaworld te wandelen en daarna aan de pool de koelkast leeg te lunchen.. Onze test deden we in Lakeland. Ook weer een avontuurlijk gebeuren. In de vakantie hebben we onszelf ook 2 keer (negatief) getest, maar je weet het maar nooit. Naar Lakeland is een klein half uurtje rijden, de goede kant op op de I4. We kwamen bij een tijdelijke pharmacy. Ook hier is het bij testlocaties momenteel heel druk met soms lange rijen. Maar je kunt hier op heel veel plaatsen testen, ook bij de Walgreens, op de parkeerplaats van de Walmart, enzovoort. Maar omdat het er nu erg druk is moet het wel op afspraak. Die hadden we dus bij de pharmacy waar we nog een ander Nederlands stel troffen die vandaag precies hetzelfde reisschema hebben en de auto ook bij vd Valk hebben staan. Zij verbleven in Haines voor hun vakantie. De 'dokter'die onze neus- antigeentest afnam draaide in elk neusgat 10 rondjes met een stokje dat maar net in je neusholte kwam. Dat hebben we wel anders meegemaakt. NA een kwartiertje buiten wachten konden we met 3 negatieve testen en een paar ferme stempels op pad voor ons laatste diner. Dat gebruikten we maar meteen in Lakeland. Onze server in Fords Garage verbaasde zich erover dat we in hun restaurant aanbelanden. Er komen niet zoveel toeristen, amar de sfeer was heerlijk en dat gold ook voor de burgers en de drankjes.

Een mooie afsluitende avond van een top vakantie.

Het gevoel van thuiskomen en ons zó op onze plek en gemak voelen hebben we de afgelopen twee jaar toch op geen andere vakantie of tripje gehad. Dat we nu twee jaar niet konden gaan maakt ook wel dat we echt extra genoten hebben. Het is dus echt niet vanzelfsprekend dat we hier 2 keer per jaar kunnen zijn. We hebben vandaag Villa Solterra met een opgeruimd gevoel verlaten en hopen snel weer terug te keren in Florida. Wie weet wat de toekomst brengt, we weten in elk geval wel dat het heerlijk is geweest en dat je je als je net zo goed oplet op je eigen veiligheid als dat we dat in Nederland ook doen je hier dus heel goed vitamines D kunt ophalen en nieuwe herinneringen kunt maken.

Op de airport ging tot nu toe alles van een leien dakje en we gaan uit van een goede terugreis, om ons dan de eerste 5 dagen thuis gedeisd (lees in quarantaine) te houden en dan weer als vanouds (?) aan de slag te gaan.

Op weg naar 2022.

Voor ons nog twee uurtjes te gaan en dat zit 2021 erop. Een jaar dat wederom de boeken ingaat als een jaar dat we niet licht zullen vergeten maar dat soms misschien wel zouden willen. 

De laatste dagen van dit jaar brachten we door in stralend weer; strak blauwe luchten en een graad of  28 op de thermometer. We worden er blij van!  Daarnaast zijn we woensdag, nadat we in de ochtend lekker een beetje in en rond het huis en aan de pool rondgehangen 's-middags naar de Premium Outlet geweest. Terwijl we niet speciaal naar van alles op zoek waren stonden er op het eind toch een mooi aantal tasjes achterin de Jeep. Op de weg terug heerlijk genoten bij BJ's. Op woensdagavond is het er burger night met unlimmited fries. We hebben het ons goed laten smaken in de bar section terwijl we ondertussen naar een NFL wedstrijd keken op één van de reusachtige schermen.

Donderdag hebben we een mooie senic rit naar Wintergarden gemaakt. Daar begonnen we traditioneel met een kop koffie op het Starbucks terras. Na een leuke ronde in Wintergarden village weer op huis aan, nu via de tollroad. Anngezien we al aardig wat kilometers gemaakt hadden aten we 's-avonds dicht bij huis bij de nieuwe Olive Garden. Het bleek een aangename verrassing. Heerlijk relaxed, prima sfeertje èn heerlijk gegeten. Als side dish werden er heerlijke breadsticks en een tossed salad gesereveerd. Daarna genoten we alledrie van een ander bellisimo italiaans gerecht. Hier komen we nog wel een keer terug!!

Daarna zijn we nog even naar Celebration gereden. Tot en met de 31ste zijn er daar 's-avonds nog allerlei kerst festiviteiten. In de Marketstreet was de weersvoorspelling om 6, 7, 8 en 9 uur dat het zou gaan sneeuwen. De voorspelling kwam weer feilloos uit en het was weer heel gezellig in het dorpje.

Hierna zijn we nog even naar een straat in Celebration gereden waar de bewoners het versieren van hun woningen tot een Disney productie hebben gemaakt. Prachtig om door Jeater Bend Drive te wandelen en te zien hoe de huizen aan elkaar geschakeld zijn met licht en muziek. het voelde echt als een Merry Christmas toen we er weer rondliepen.

Vanmorgen startten we bij de Lake Buena Vista outlet. Omdat we er toch langs kwamen.... Daarna zouden we onze 'oliebollen' gaan halen bij Krispey Kreme dougnuts. Bij onze vestiging aan de 192 zagen we volle vitrines maar ook een briefje op de deur dat ze tot 4 uur 's-middags dicht waren. Zonde maar niet getreurd een aantal mijl verderop weten we er nog één. Dus weer in de wagen en naar de volgende vestiging. Daar draaide het bejaarde echtpaar dat we eerder bij de vorige zaak ook onverrichter zaken zagen ook de parking weer opdraaien. Deze winkel was wel open maar de vitrine nagenoeg leeg! Niet voor twee gaten gevangen koers gezet naar de Publix op Ovation. Aangezien we toch nog wat proviand nodig hadden voor vanavond. Daar worden ook dagelijks verse dougnuts van Krispey verkocht en hier werden we gelukkig niet teleurgesteld. De buit was binnen.

We pikten nog een paar uurtjes zon mee op het pooldeck om dan op  tijd naar BJ's te rijden. Het restaurant in Lake Buena Vista zit dicht bij de entree naar Disney Springs zodat we daar vroeg in de avond even konden checken hoe het met de drukte was. Eerst lekker genoten van nacho's en pizza en toen naar Disney Springs. Daar was het om even na zessen nog relatief rustig. Nadat we geparkeerd hadden en de prima Disney wifi aangeslingerd hadden stroomden de appjes uit Nederland binnen. Daar was het inmiddels 2022 geworden. Happy New Year allemaal. We hebben een uitegbreide wandeling door de springs gemaakt. Als je ergens naar binnen wilde moest je verplicht je mondkapje op en er werd ook flink opgelet dat de dorstroming lekker doorliep. Prima geregeld, laat dat maar aan Disney over.

Nu zitten we thuis voor de buis voor een gezellig avondje onderweg naar het nieuwe jaar.

We wensen jullie vanuit Davenport een gezond en gelukkig nieuwjaar toe!!

Stay safe

Wat vliegt de tijd toch weer, maar wat doen we hier ook veel op een dag. Maandag gingen we op pad richting the Mall at Millenia, met voorsprong de mooiste mall hier in Orlando, zeker rond de feestdagen als het geweldig versiert is. Omdat ik me voor deze vakantie een Apple watch had beloofd direct de hoek om naar de Apple store. Naar goed gebruik waren we er nog voor openingstijd maar er stond al een korte rij voor de winkel. Eenmaal binnen werden we geholpen door een zeer enthousiaste en uitvoerige medewerker. Toen de keus eenmaal bepaald was en hij in zijn digitale device ging kijken bleek er nog welgeteld één watch aanwezig in de hele winkel, aangezien dat nou net een groene was ging het feest niet door. Wel kon hij in datzelfde apparaatje zien dat in de noordelijker gelegen Altamonte mall nog wel voorraad was. Zo werd het dus maar een heel kort bezoek aan Millennia en komen we zeker nog een keer terug. Hup in de Jeep naar Altamonte en daar wist ik inderdaad een mooie Watch 7 te scoren. Na een rondje door de winkels aldaar hadden we ons op een lunch bij Dennys verheugd. Daar aangekomen bleek er een verbouwing aan de gang.... gelukkig was de oplossing niet ver weg met Five Guys aan de overkant van de straat.

Overigens valt het ons op dat gedurende de afgelopen twee (corona) jaren men hier in Florida bepaald niet stil heeft gezeten. Er is volop gebouwd, behalve aan de infrastructuur, en we zien maar weinig winkels of restaurants die de pandemie niet overleeft hebben, sterker nog overal verreizen nieuwe eetgelegenheden en winkels, ook hier in Championsgate en Posner park. Heel fijn!! Tot onze spijt heeft naast Sweet Tomatoes ook Cici's het niet overleefd. Geen salade- of pizza buffetten meer deze reis dus. 

Gisteren zijn we in de ochtend naar Seaworld gereden. Ook daar stonden we in alle vroegte op de stoep. We benutten het feit dat we nog vroeg wakker zijn optimaal. De eerste uurtjes is het er altijd heerlijk relaxed. Mooie kerstversiering en muziek, heerlijk weer nog steeds en eindelijk weer eens in echte rollercoasters gezeten. En voor de drukte weer naar huis. We'll be back.

we zitten er echt in :) Jesse met wit T-shirt

De middag brachten we heerlijk in de zon, bij een graadje of 27, door op het pooldeck om daarna, al op tijd, te gaan eten bij het nieuwe Longhorn Steakhouse hier op een steenworp afstand vandaan, We hebben de giftcard (thx Caroline en RJ!!) er graag bij gebruikt. De bediending was super vriendelijk en de refills niet aan te slepen. Na de maaltijd nog een rondje over Posner park gemaakt. Twee jaar geleden werd er gestart met nieuwbouw, nu verdwaalden we er bijna tussen de appartementen complexen. Na een bezoek aan Books a Million nog genoten van een kop koffie op het terras van Starbucks.

Vanmorgen werden we wakker met het bericht dat Nederland de VS tot zeer hoog risico gebied heeft verklaard. Gisteren lazen we dat Amerika coulanter is voor Nederland. Zij plaatsten alleen Zweden, Malta en Moldavië in een hogere categorie ondanks dat Nederland per hoofd van de bevolking meer besmettingen per dag heeft dan in Amerika. Hier in Florida schijnt volop de zon en zijn we veel buiten. Binnen draagt iedereen eigenlijk een mondkapje inclusief wijzelf en gaan we er vanuit dat als we net zo voorzichtig zijn als dat we dat in Nederland ook al die tijd gedaan hebben we ook van de Omicron variant verschoont blijven. De  PCR test voor de terugreis stond al gepland daar komen nu dus nog 5 dagen quarantaine, tot woensdag de 12e  in Nederland bij voordat we familiebezoek kunnen ontvangen of weer naar werk en school (als dat überhaupt kan tegen die tijd) kunnen. Voorlopig genieten we hier met volle teugen van het feit dat we hier weer kunnen zijn. Wat hebben we het gemist en wat is het fijn dat we weer híer zijn.

It's good to be back

Eerste kerstdag begon al vroeg! om6:40 stipt lieten we ons met de bus van Toos in 9 minuten naar Schiphol rijden. We waren benieuwd wat we daar aan zouden treffen qua drukte. Dat bleek om 7 uur 's-morgens nog enorm mee te vallen. Binnen een half uur stonden we al achter de douane nadat bij het inchecken zowel de QRcode als het testbewijs gecontroleerd waren. Daarna alle tijd om bij de oud collega's van Taste of the Lowlands bij te praten en te ontbijten. Daarna rustig naar Gate D3 voor de Delta vlucht naar Boston. Hier een attest formulier afgeven en we konden zo het vliegtuig in. De vlucht bleek maar liefst een uur sneller te gaan dan gepland en dus stonden we na een rustige vlucht al om 12:00 in Boston. Ook hier in no time door de douane er stond amper een rij en de beambte was vriendelijk; die bestaan dus ook. Formulieren anders dan ons paspoort hadden ze niet nodig en dus hadden we ook hier nog rustig de tijd, om na een stevige wandeling van de E terminal naar de A terminal, nog even wat et eten voordat we weer doorvlogen naar Orlando. Omdat ook deze vlucht een half uurtje sneller ging dan gepland zetten we daar rond half 7 voet aan de grond. 

Wat was het een heerlijk moment om de bekende geuren weer op te snuiven, de vloerbedekking te herkennen en zelf de Christmas tree, na twee jaar, weer opgetuigd te zien. Super!!

Terwijl Christel en Jesse de koffers oppikten, liep ik alvast een verdieping lager om bij Alamo te melden dat we in aantocht waren. Bij de midsize SUV's was de keuze niet heel reuze, maar we pikten uit een stuk of 6 (met name Aziatische opties) de Jeep Compass zodat we eventueel met deze 4x4 ook nog sneeuw en modder kunnen doorstaan.

Daarna op weg naar Davenport, onderweg één en al herkenning, al was het maar van de drukte op de weg. Het was pas iets na achten toen we Solterra al opdraaiden richting Oaktree drive. Toen we de deur openden brandde het haardvuur en was de kerstboom mooi verlicht. Wat een warm en fijn welcome home!! Onder de boom 3 tasjes met kerstgeschenken waar we Caroline en Robert-Jan zeer dankbaar voor zijn. Nadat we onze koffers uitgepakt hadden en geïnstalleerd waren ging het licht al snel uit. Om vanmorgen vroeg, rond een uur of 6 alweer aan te gaan. Omdat we nog niets in huis hadden stapte ik nog in het donker in de auto, want koffie moet er zijn. Die kwam van WaWa waar het zo vroeg in de ochtend al gezellig druk was. 

Na een opfrisronde hebben we heerlijk op ons gemak ontbeten bij Cracker Barrel, waar het haardvuur brandde en de pancakes weer om van te smullen waren.

Daarna via de Dollar store (waar de inflatie de prijs van alle producten overigens naar naar $1,25 heeft doen stijgen) naar Walmart om met een wagen vol geladen rond de middag weer thuis aan te komen.

De lunch genieten we aan de pool. Met 26 graden op de thermometer en code geel in Nederland vermaken we ons daar oppperbest. Een heerlijke middag in de zon met een boekje en waterpret.

Kortom we zijn er weer. Het doet ons goed om te zien dat het mondkapje hier in winkels en restaurants de normaalste zaak van de wereld is en dat verder iedereen, iedereen hier zoals we dat gewend zijn gewoon zijn gang laat gaan. Daar sluiten wij ons de komende tijd weer heel graag bij aan.

 

Ho Ho Ho off we go!

Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar we vertrekken morgen weer naar Davenport! Toen we twee jaar geleden de poort uitreden op Solterra resort gingen we er vanuit dat we in de zomervakantie weer de goede kant op zouden rijden. Niets bleek minder waar. Inmiddels al twee jaar in de corona pandemie waardoor we voor de zomervakantie van 2020, kerstvakantie 2020 én de zomervakantie 2021 niet de grote plas over konden steken richting het door ons zo geliefde Florida. 

Wat jarenlang vanzelfsprekend leek kon opeens niet meer. Maar we zijn gelukkig in de tussentijd altijd gezond gebleven en hebben binnen Europa ook mooie nieuwe plaatsen ontdekt. Van Kos tot Florence en van Almelo tot Leeuwarden. Maar na een zomervakantie naar Winterberg hopen we in de komende weken toch weer wat meer exotische plaatsen als Wintergarden en Winterpark te bezoeken.

De afgelopen weken hebben we alle benodigde paperassen ingevuld, gedownload, gescand en geprint. We denken dat we wat dat betreft elke hindernis moeten kunnen nemen. De afgelopen week ook nog extra voorzichtig geweest en een zelftest extra gedaan. Toch was het vanmorgen nog even spannend voor de antigeen testen. Tegenwoordig is negatief het nieuwe positief, want met 3 negative coronatesten konden we inchecken.

Voor de boardingpassen mogen we nog even langs de balie morgen. Daar is vast een dame zeer geïnteresseerd in onze health declarationforms, negative covid tests of qr codes, eventueel hebben we ook nog het Combined Passenger Disclosure attest in de speciale formulieren map, je zou denken ons maken ze niks. Met veel plezier laten we ons morgenvroeg met de bus van de familie vd Valk naar Schiphol brengen. Via Boston vliegen we dan naar Orlando. Daar halen we een auto op om dan, na twee jaar, eindelijk de Oaktree drive op Solterra weer op te draaien. Vanuit ons hoofdkwartier Villa Touch of Dutch  kan dan het grote genieten weer beginnen.

Can't stop this feeling....

Van het ene op het andere moment was het weer gedaan met de kersthits. Zo hoorden we eerst nonstop de Jingle bells en rednosed reindeers voorbij komen op de radio maar nu is het op Magic 107.7 weer gewoon Maroon 5 en Justin Timberlake wat de klok slaat.

We hadden zondag niet zo'n zin om nara het Noorden op de I-4 richting lake Eola te rijden. Dus kozen we voor het zuid-wetsen met een bezoek aan het Circle B bar reserve , een prachtig groot natuurpark waar je gratis op blijkt te kunnen rijden. Na wat zoeken kozen we voor de lakeside trail, een wandeling van zo'n 2,5 mijl. We wisten niet wat ons te wachten zou staan dus gingen maar gewoon op pad. Overigens een pad dat zeer modderig was ivm de regenval van de dagen ervoor. We zagen al snel allerlei vreemde vogels (Egrit, White Heron, shouldered Hawk) en opeens zagen we wat raccoons (wasbeertjes) rond scharrelen. Er kunen ook bobcats en wolven zitten dus we vonden dit wel een prettig alternatief. Het zijn grappige beestjes. Later zagen we ook nog schildpadden en een alligator, kortom aardig wat wildlife gespot op deze wandeling. Echt een mooi park!

's-Avonds zaten we in Kissimmee bij Kobe aan de bakplaat voor de early bird special. onze Japanse kok heette 'Go' (echt waar. Voor we het wisten tonden we dan ook weer, met de Japanse maaltijd achter de kiezen, buiten. 

Maandagochtend was een mannen ochtend, al denkt Christel daar welicht anders over. Na de kerst is het alweer een stuk rustiger geworden hier in de omgeving en ook in Seaworld. Jesse en ik wandelden nog even lekker door het park en genoten ondertussen van de rust bij de achtbanen. Zo ging Jesse maarliefst 4x achter elkaar in Mako. vervolgens zijn we naar Christel op zoek gegaan in de premium outlet. Zij was al begonnen met shoppen en wij haakten vrolijk aan. Op de terugweg kochten we nog wat vuurwerk voor oudjaars avond. Inmiddels is het wat zonniger weer geworden en konden we de middag aan de pool door brengen. De dag werd agesloten met een rondje langs Target, Texas Roadhousen en, het eerste, ijsje bij Culvers.

Gisteren alweer de laatste dag van de decade zoals ze hier steeds zeiden. Jesse is inmiddels aan het leren voor zijn volgende proefwerkweek waardoor Christel en ik alleen op pad gingen. Even naar de Dollar store voor een bestellinkje, bij Walmart nog wat gehaald voor new years eve en toen ging de Lake Buena vista mall net open. Daar moesten we ook nog even een winkel checken. Op de terugweg haalden we de dutch oliebollen op bij Krispey Kreme. Daar hadden ze een speciale oudjaarsaanbieding. Bij aankoop van 12 orriginal glazed doughuts kreeg je er 12 gratis bij! De dougnuts vlogen met dozen tegelijk van de band. Maar deze aanbieding ging ons wat te ver met zijn drieen, om al het sporten en wandelen niet in 1 vakantie teniet te doen. De rest van de middag weer lekker thuis doorgebracht en nog even een wandeling over het resort gemaakt. We spraken een huurder aan van een villa die we afgelopen zomer gebouwd zagen worden. De man zat met zijn kinderen en kleinkinderen in (13 volwassenen en 11 kleinkinderen) in de villa met 14 slaap- (en bad)kamers. Vond het zelf ook wat over de top maar wilde het ons wel laten zien. Bij binnenkomst zagen we direct de dubbele bowlingbaan in de villa en een wand met een mega groot (uit 4 delen bestaand) beeldscherm op de wand met daarvoor in een theater opstelling de banken. Klik maar eens op de link. We vonden het leuk om te zien en liepen darana weer heerlijk naar Villa touch of Dutch!

We gingen op tijd eten bij The Ale House. We hebben nog maar weinig diner foto's op het blog deze keer, dus bij deze een foto van de shrimps met house salad.

Op de weg was het nog rustig dus stonden we al snel in de Orange garage. Ook in Disney Springs was het wat rustiger dan we ons van de jaren ervoor herinnerden. Wij vinden het fijn! We zagen het vuurwerk van Epcot nog op een afstandje en wandelden daarna met een kop koffie richting het grote podium aan het meer waar Drey-C met zijn band net aan zijn eerste optreden van de avond was begonnen.

Na dit optreden wandelden we via het volgende optreden van een Salsa band weer richting de auto. Ook terug verliep vlotjes zodat we al snel weer thuis op Solterra waren. In afwachting van de ball drop op Times square brachten we de rest van de avond door. Hier en daar werd al flink geknalt.

Wij gingen even na twaalven naar buiten; het was rustig op straat. Trouwens wel helder weer en prima te doen in de korte boks. Na het vreugdevuur opgeruimd naar bed. Vandaag is echt zo'n laatste dag. We willen nog van alles doen maar ook genieten van het mooie  weer , het huis en de pool (ook het poolbiljart) maar daar mag niet zo veel over geschreven worden van de mede vakantie gangers :). Straks nog een keer gezellig eten bij BJ's en dan een allerlaatste bezoekje aan de Premium outlet. Het inchecken is alwere gelukt oftewel we staan binnen 24 uur van vertrek. Aan alles komt dus weer een eind. Tevens een nieuw begin van deze decade dus. Wie weet wat het ons allemaal gaat brengen. Wij wensen alle meelezers in elk geval een gelukkig en gezond 2020!