Selamat jalan Ubud

Vandaag verlaten we Villa Alam Suraya in Ubud alweer en gaan we naar ons laatste verblijf van een weekje in Lovina aan de noordkust. Maar eerst nog even terugblikken op de afgelopen dagen. Qua natuur en cultuur is het hier bijna onbeschrijfelijk. Eerst maar eens de cultuur. Die zit hem in kleinen en grote gebaren. Vooral over de kleinen gebaren leren we veel van Tiny, zij verzorgt elke ochtend het ontbijt en de villa en verteld (als we er om vragen) veel over de Balinese cultuur en het Hindoeïsme. Daar zouden we in Europa zoveel van kunnen leren over de dankbaarheid waarmee zij door het leven gaan. Een groot cultureel gebaar zagen we maandag. Vanaf het paleis in Ubud begon de ceremonie rond de crematie van de overleden koning. De hele stad in rep en roer, prachtig versierd en iedereen in traditionele kleding. Overlijden is hier niet iets van verdriet maar juist van het vieren van het leven. Eerst werd er een enorme stier door de straten gedragen, daarna een, soort, reusachtige prachtige toren waarin ook de kist met de koning. Ook die toren werd gedragen door de lokale bevolking en maakte 3 rondes door de stad zodat de overleden koning de weg naar het leven en het paleis kwijt zou raken.

De kist ligt net onder de 9 torens. De geliefde koning was op het laatst van zijn leven flink wat geld kwijt geraakt, vandaar dat de toren slechts 9 verdiepingen hoog was ipv de maximale 11. Op de begraafplaats gaat de kist via een soort glijbaan omlaag en wordt dan in! de stier gelegd. Eerst wordt de stier aangestoken, en dus het lichaam gecremeerd en daarna wordt ook de toren verbrand.

Hier zie je een klein stukje film over hoe dit allemaal ging.

Het lijkt ons geen goed idee om hier zelf de weg op te gaan. Het krioelt van de scooters, die niet alleen gebruikt worden voor menselijk transport maar soms ook halve vrachtwagens, eethuisjes of winkels zijn. behalve scooters ook, te, veel links rijdende auto's en busjes. Kortom voor ons is het Grab taxi systeem een uitkomst.

Uiteraard eten we op Bali geweldige nasi en mie goreng en ook de sateetjes zijn fantastisch. Om dat de mens ook wel eens iets anders wil aten we 's-avonds in Ubud bij een vrij nieuw restaurant, Pasir. Met name voor de mannen was de hanging tomahawk steak heerlijk. Het valt ons op hoe ontzettend goed ze in Bali zijn met stijl en sfeer. Waar je ook zit, eet, of (koffie) drinkt alles ziet er even mooi uit hier.

Gisteren weer een dag vol natuur. Chauffeur Deywa bracht ons eerst naar de Sarasita natuurlijke koffieplantage. Midden in de jungle groeit en bloeit er van alles, het is onvoorstelbaar zoals dragonfruit, mango, kaneel, kurkuma, annanas, gember en natuurlijk koffie. Eindelijk zien we dan zelf eens waar koffiebonen groeien en hoe het proces werkt om tot gebrande en gemalen koffie te komen. Hier wordt ook de hele dure Luwak koffie gemaakt.  loewak of civetkoffie is een van de duurste koffiesoorten ter wereld. De hoge prijs wordt niet veroorzaakt doordat de gebruikte koffiebessen zelf zo zeldzaam zijn, maar door het zeer speciale productieproces. Luwak is de lokale naam voor een civet katachtige die de rauwe rode koffiebessen eet, en later weer uitpoept. Na een grondig reinigingsproces wordt er dan koffie van gebrand. Omdat het zo bijzonder is hebben we er ter plaatste maar een kopje van geproeft. Bijzonder!!

Hierna gingen we naar de Tegallalang rijstterrassen. Ook weer zo overweldigend mooi om te zien. Veel klimmen en klauteren leverde telkens weer mooi plaatjes op.

De laatste stop was bij de Campuhan river walk. Bovenaan een heuvel zette Deywa ons af. Na eerst een lekkere lunch bij een Warung daalden we via een pad langs de rivier of naar het centrum va Ubud. Een stevige wandeling met prachtig zicht op huizen die tegen de heuvel aangebouwd zijn en omgeven daar mooie natuur.

Na een laatste ontbijt met banana pancakes, overheerlijk fruit en avocado namen we een laatste douche in onze bijna-buiten-douche pakten we onze koffers weer in. De was gedaan door Tiny (ze bestiert ook nog een eigen wasserij) en pakken we vandaag onze biezen richting Lovina.

Selamat datang in Ubud

Vrijdag ochtend ontbeten we nog één keer in Sanur, het was een heerlijk verblijf daar en een mooie eerste kennismaking met Bali. Stipt om 12:00u stond onze driver op de stoep om ons naar Ubud te brengen. Ubud is een plaats in het centrum van het eiland Bali, Indonesië en wordt beschouwd als cultureel centrum van het eiland. Ubud heeft een bevolking van ongeveer 8000 mensen. Maar die 8000 worden meer dan verdrievoudigd met toeristen, backpackers en de zelfbenoemde entrepreneurs. Een ritje van 24 kilometer duurt hier gerust bijna anderhalf uur, maar onderweg kijk je je ogen uit. Na een mooie rit kwamen we dus aan in onze verblijfplaats voor een paar dagen villa Alam Surya. Daar werden we opgewacht door huisbaas Putu (wat betekend: "als 1e geboren") en met een verse kokosnoot uit eigen tuin.  24 kilometer verder in een totaal andere wereld. Een woning in, wat ze hier noemen, de jungle. Het is heuvelachtig, 50 tinten groen, alles groeit en bloeit, er stromen kleine en grote watertjes en uiteraard ook hier weer tempels in overvloed. Zelfs in onze tuin zijn er al drie, waar de buurtpriester dagelijks verse offers brengt en wierook stokjes aansteekt.

Zaterdag zijn met een Grab taxi naar het centrum van Ubud gegaan (3,5 kilometer > half uurtje rijden....). Hier bezochten we het paleis van de koning, de lokale Wim-Lex heet Tjokorde Gede Agung Sukawati 

en is onlangs overleden. De stad wordt klaar gemaakt voor een enorme ceremonie rond zijn begrafenis met een optocht die zijn weerga blijkbaar niet kent. Vandaag (maandag) gaat het gebeuren en het is een múst voor ons om er naar te gaan kijken. Brave Hollanders ("Blanda" zegt de Balinees) als we zijn gaan we dus straks die kant op. Na het paleis zijn we nog naar de Saraswati temple gelopen. Een mooi tempel midden in de stad die vooral opvalt door zijn prachtige waterpartijen met lelies die ervoor liggen.

We aten 's-avonds in een prachtig restaurant aan de rand van de rijstvelden terwijl de zon onderging. Alles even sereen, mooi, lekker! en goedkoop (we moesten met zijn drieën toch weer bijna 20 Euro aftikken. Je waant hier trouwens al snel miljonair. Als je 180Euro gaat pinnen (dat is maximaal) ben je 3 miljóen Indonesische Roepia's rijker.

De zondag hebben we goed besteed. In de ochtend hebben we een  ATV tour gemaakt. Door de hoogteverschillen hier rond Ubud kun je op veel plaatsen raften een ATV rijden. Het werd een geweldige trip. Nadat we ons ingeschreven hadden en onze mooiste outfit aangetrokken (laarzen een een helm...) volgde de instructie. Ik zal de uitgebreide versie ervan opschrijven: "met je rechterduim bedien je de gashendel, en die andere twee hendels links en rechts zijn om mee te remmen". En zo konden we op pad 😂. Eerst een soort oefenronde door het dorp en de rijstvelden maar daarna gingen we dus echt de jungle in. Stijle heuvels, modder, een tunneltje door de bergen en twee watervallen onderweg om maar wat highlihgts te noemen. Na anderhalf uur stapten we bezweet maar met een brede grijns op de gezichten weer af.

's-Middags zijn we nog naar de Tegenungan waterval geweest. Er zijn hier op Bali heel veel kleine en grote watervallen. Deze is dicht bij onze villa. Rond de waterval wordt van allerlei handel bedreven. Souvenirwinkeltjes, kleine Warungs tot zelfs een Day-club voor allen die zichzelf helemaal hip-and-happening vinden. Het had ons niet verbaast Gordon er achter een fles champagne aan te treffen maar we zagen hem niet. Wel zagen we op de socials dat Floortje Dessing voor opnames op het eiland is, alleen igt ze ziek op bed onder de klamboe. In elk geval was het waterval gebied prachtig. met kleine en grote trapjes daal je af en over bamboe bruggetjes kun je over het water. Er werd volop gefotografeerd. Bruidjes maar vooral veel Instagrammers; alles voor het perfecte plaatje. Aangezien plaatjes meer zeggen dan woorden hier nog wat sfeerimpressies van de waterval en de flora hier in dit deel van Bali.

Selamat jalan Sanur

Onze tijd in Sanur is voorbij gevlogen. We dachten dat het een goed idee was om onze eerste kennismaking met Bali rustig te starten. Nog in een westers hotel in een leuke badplaats; Sanur. Dat is meer dan gelukt! Wat een leuke kennismaking met het eiland. In een prima hotel (Holiday inn) hebben we gemerkt hoe ontzettend aardig de Balinezen zijn en hoe veelzijdig (dit stuk) van het eland al is. Nadat we maandag de directe omgeving wat verkent hadden hebben we ons dinsdag met een Grab taxi naar de tempel Petitenget laten brengen. Grab is een soort Uber. Behalve taxiritten kun je ook eten laten bezorgen of boodschappen of een (dodemans)ritje achterop een scooter boeken.  Na een mooie rit van een uurtje naar Seminyak liepen we eerst even naar het strand achter de tempel. Een prachtige zee waar gesurft, gevliegerd en gevist werd.

Bij de tempel kregen we alledrie een sarong omgeknoopt. Op Bali zijn heel veel kleine en grotere tempels voor elk huis of winkel zie je ook offerbakjes liggen die met veel zorg klaar worden gemaakt. De tempel maakt deel uit van de zes bijzonder geplaatste zeetempels en vormt een belangrijke schakel tussen de Pura Uluwatu en de Pura Tanah Lot. De Pura Petitenget staat niet in de zee, maar is wel, net als de Tanah Lot, gebouwd in opdracht van de priester Nirartha. De tempel dient ook om Bali te beschermen tegen kwade geesten uit de zee.

's-Avonds aten we lekker bij Warung Little Bird en gingen we op tijd naar bed. Door de ligging van Sanur kun je 's-morgens de zon heel mooi op zien komen. Jesse had bedacht dat hij dat wel eens wilde zien... en dus gingen om 6uur de wekkers af. Snel aangekleed en naar het strand gelopen. We waren niet de enigen die dit mee wilden maken. Overal liepen mensen en werd de dag in de winkeltjes en restaurantjes opgestart. De zonsopkomst was ook echt heel mooi. Het begon al licht te worden maar opeens kwam de zon boven de horizon uit. Prachtig!

De rest van de dag brachten we door aan de pool, koffie drinkend in het dorpje en 's-avonds maakten we een flinke wandeling voor het avondeten. We smulden van een Balinees buffet met oa saté, gado gado, nasi, bakbanaan, sambal, salades en nog van allerlei lekkers.

Thuis gekomen volgden we nog live de tijdrit in de Tour de France, die door het tijdsverschil met Europa hier 's-avonds live op tv is.

Vandaag stond de volgende trip op het programma. Omdat we zondagnacht zo lang op de taxi moesten wachten hadden we een gratis rit tegoed. Gus kwam in zijn Daihatsu voorrijden en bracht ons naar Uluwatu. Daar aan de kliffen van de Indische oceaan staat de zeetempel Poera Oeloewatoe op het schiereiland Tafelhoek. De tempel staat in het dorp Pecatu en werd in de 11e eeuw gebouwd, het is een van de negen directionele tempels bedoeld om Bali te beschermen tegen boze geesten. Ook hier weer een sarong aan en een gids mee om ons voor makaak apen te behoeden die nogal geïnteresseerd zijn in brillen, kralen en kettinkjes.

Eerst liepen we richting de rotskliffen. Wat een fantastisch mooi en indrukwekkend uitzicht kregen we daar te zien. Om stil van te worden zó mooi!!

Door naar de tempel, lopend over het pad, hoog, langs de oceaan zagen we tempel in de verte al staan.

Na een heerlijke lichte lunch namen we een Grab terug naar Sanur. Op de heenweg had Gus ons op het GWK monument gewezen. Ondanks dat het het grootste standbeeld van Azië schijnt te zijn was het niet gelukt om een goede foto te maken. Op de terugweg vroegen we de chauffeur of hij wilde proberen of het nu wel lukte. Het verkeer op Bali is een georganiseerde, links rijdende, chaos. Het aantal scootertjes is ontelbaar, toeteren hoort er net zo bij als richting aangeven. We geven ons er maar gewoon aan over en kijken onze ogen uit terwijl we stapvoets over het eiland gaan.

Opeens sloeg onze driver af en reed het GWK national park op. Het park is een regionaal bedevaartsoord. Hier staat een beeld van de hindoegod Vishnu en de heilige Pahrayangan Somaka Giri waterbron. Garuda Wisnu Kencana is uitgesneden uit de kalkstenen berg. Deze mythologische vogel is Garuda, het nationale embleem van Indonesië en het rijdier van de hindoegod Wisnu, die op zijn schouders zit. Het 121 meter hoge beeld werd na bijna dertig jaar wachten in augustus 2018 afgerond. Het icoon dat werd ontworpen door Nyoman Nuarta is het tweede hoogste standbeeld ter wereld. En is zelfs vanuit ons hotel in Sanur te zien. 

Hierna verder naar het hotel. Een paar lekkere uurtjes aan het zwembad daarna langs het strand richting het laatste diner in Sanur gelopen. Bij Oh my Thai hebben we voor een habbekrats heerlijk gegeten. Een hotpot met Tom ka Kai soep, gegrilde kip,  en garnalen op glasnoedels voordat we afsloten met Sticky rice met mango. Na een laatste kop koffie bij ons favoriete koffiezaakje zijn we nu terug op onze kamer, kijken nog even naar de tour om  dan morgen na het ontbijt de koffers te pakken en ons te verplaatsen naar Ubud.

Voor nu zeggen we Selamat jalan Sanur: Tot ziens Sanur!

Selamat malam

 Oftewel goedenavond (voor ons) en goedemiddag voor jullie. Inmiddels zit onze eerst dag op Bali er al zo'n beetje op. Eerst maar even terug naar de dag van gisteren, of eigenlijk eergisteren. Want zaterdag begon de reis. Voor ons ongebruikelijk dat we pas om 21:15 vliegen en niet 's-morgens vroeg. Hierdoor was er wel tijd om het koffer te pakken en in te pakken en om nog even het gras kort te knippen (nadat we zelf ook alledrie die behandeling gehad hebben afgelopen week). Kortom klaar voor vertrek richting Düsseldorf Flughafen. Daar was het op deze zaterdagavond niet al te druk behalve bij Corendon. Wij checkten in bij Emirate airlines voor onze eerste vlucht naar Dubai. Keurig op tijd konden we instappen en werden we bij het instappen van de Boeing 777-300 lekker gemaakt door de pracht en praal van de business-class. Zelf hadden we ook prima zitplaatsen met een heel uitgebreid entertainment programma en, voor vliegtuigbegrippen  een prima maaltijd.

Op Dubai aangekomen waren er geen douane verplichtingen om dat we in transit bleven en de koffers waren al doorgelabeld. De wandeling van de B-pier naar de C-pier was een flinke tippel. Wat een reusachtig vliegveld, dat veel wegheeft van één grote luxe shoppingmall. Ook hier verliep alles soepel en ook dit vliegtuig begon netjes op tijd aan zijn 9 uur durende vlucht. Eten koken kunnen ze wel bij Emirtaes met bijvoorbeeld een Maleisische viscurry, profiteroles en een kikkererwten salade. Toen we op Bali aankwamen was het inmiddels zondagavond voor ons, aangezien we het hier 6 uur later vinden . De laatste etappe bleek de lastigste. Om goed voorbereid te zijn was de taxi al geboekt in Nederland en wisten we waar we onze driver zouden moeten vinden. Dit bleek de lastigste opdracht van de hele reis te worden. Aangekomen bij herkenningspunt de Golden bird. Daar aangekomen wist men van niks. Ondanks onze bevestiging moesten we blijkbaar toch ergens anders zijn om de driver met naambordje te vinden.

Toen we echter de airport uitkwamen zagen we deze kluwen aan drivers met bordjes.  Na een keer voorlangs op en neer te zijn geparadeerd stond er niemand tussen met een bordje voor ons. Al append en bellend kwamen we erachter dat onze chauffeur nog onderweg weg was vanaf de vorige klus. Uiteindelijk hebben we ruim een uur gin alle rust 😝 gewacht maar toen was ze er dan toch en rolden we uiteindelijk rond 1uur s-nachts ons Holiday inn hotel binnen en zochten we snel ons bed op. 

's-Morgens scheen de zon al wat onze kamer binnen en zijn we snel naar beneden gegaan om Sanur bij daglicht te zien ipv in het holst van de nacht. Eerst lekker gegeten. Van brood tot nasi! en van omelet tot heerlijk vers fruit alles was er, inclusief heerlijk weer met een lekker zeewindje.

Na het ontbijt het hotel uitgelopen en binnen 100mtr stonden we aan het strand met links en rechts een kilometers lang voet- en fietspad. Heel leuk om tussen de massagsalons, warungs (kleine eettentjes), hotels en winkeltjes rond te wandelen. We moesten een paar keer goed de IDR koers omrekenen om te kunnen geloven dat de prijzen echt zo laag waren. Lunchen deden we bij Waring Mimi. Met onze voeten in het strandzand werd in een hutje van 2 bij 2 mter ons eten klaar gemaakt. Kakelverse sapjes, 2 nasi goreng en 1 gado-gado deden ons flink in de buidel tasten (totale rekening 6,90 EURO!).

's-middags nog even geluierd aan de rooftop pool met een mooi uitzicht op zee.

Inmiddels hadden we wel zin een lokaal happy hour met lekkere Bintang biertjes. Via de ATM in de supermarkt naar een restaurant op de hoek van de straat. Het eten en de typisch Balinese sfeer Lidah Lokal waren echt heerlijk. Een super relaxed restaurant (overigens is alles en iedereen hierr elaxed en vriendelijk) waar we heeerlijk hebben gegeten. De kok stond onder het afdak sateetjes te grillen, dat met een lekkere gebakken rist en een soort zelf gemaakte sambal zorgde ervoor dat we met een blij gevoel nog even een andere kant op wandelden in Sanur, waar het licht inmiddels was uitgegaan.

Na nog een kopje koffie zijn we nu weer terug op de kamer en is de vakantie echt onderweg.

TCJ niet naar de USA

Deze zomervakantie doen we de naam van dit blog (TCJ in the USA) geen eer aan. Een zomervakantie waarbij we Amerika en Florida niet aandoen is, de corona periode daar gelaten, lang geleden. Maar deze zomer wilden we eens naar een andere cultuur dan de Europese of Amerikaanse. Azië dus maar dan wel op een toegankelijke manier en niet al te avontuurlijk zoals Vietnam of China. Bali is dus the place to be!

Na een paar spannende weken met het mooie eindresultaat voor Jesse en hard werken tot de laatste dag voor de vakantie gaan we morgen op pad naar Bali.

Bali: een Indonesisch eiland ten oosten van Java, 5.561 km2 (ongeveer net zo groot als de provincie Noord-Brabant) en telt 4,3 miljoen inwoners.

Morgen (zaterdag 15-7) vertrekken we via Dusseldorf naar Bali.

21:15 Dusseldorf > Dubai we vliegen met Emirates Airlines vlucht EK58

We hebben dan een overstap op Dubai. Vanaf daar vliegen we door naar Denpasar.

09:10 Dubai > Denpasar 22:20, het is dan inmiddels 16 Juli. Op Bali is het 6 uur later dan in Nederland

Hierboven zie je een plaatje van Bali. We landen op Denpasar, ons hotel voor de eerste dagen is in Sanur. Een kustplaats op 13 kilomter van het vliegveld.

op 21 Juli verplaatsen we ons naar het centraal gelegen Ubud (met oa tempels, rijstvelden en mooie natuur.

Vanaf 26-7 zijn we in Lovina een plaats aan de noordkust van het eiland, met oa koffieplantages en veel watersport.

Op woensdag 2 augustus vliegen we dan van Denpasar terug via Dubai. Aangezien een stop-over geen extra kosten met zich meebrengt blijven we hier nog een paar dagen. Een korte city- en woestijntrip op het eind van de vakantie.

op zaterdag 5 aug. vliegen we dan met een Airbus A380 (dubbeldecker) terug naar Dusseldorf.

Dubai > Dusseldorf 14:20 - 19:15 EK57

Happy 2023 !!

 En zo zijn we alweer een paar dagen onderweg in het nieuwe jaar. We waren gebleven bij het bezoek aan de NBA basketbalwedstrijd tussen Orlando Magic en de Washington Wizzards. Vanwege een opstootje in de vorige wedstrijd traden de Magic met een sterk uitgedund team aan. Dat was te merken. In de wedstrijd kwamen ze er niet echt aan te pas. Ondanks dat was het een top avond in the Amway arena. Er is continu entertainment, we hadden prima plekken en we hebben mooi basketbal gezien!

Zaterdagochtend reden we naar Lakeland. Dat is qua drukte de goede kant op; richting het westen, van Orlando áf. Afgelopen zomer waren we hier voor het eerst. Het is een hele leuke plaats op een half uurtje rijden van Davenport. Op zaterdagochtend meng je je er tussen de locals op de farmers market. We dronken er heerlijke koffie (Christel had het over de beste cappuccino ooit!). Het is er totaal niet toeristisch, mensen hebben nog nooit van The Netherlands gehoord en het sfeertje is echt lekker.

Omdat het oudjaar was kochten we onze Amerikaanse oliebollen traditioneel bij Krispey Kreme. Gezien de drukte rond Orlando pasten we onze avondplanning aan. i.p.v. de drukte op te zoeken hebben we heerlijk gegeten bij Volcano. Een nieuw adresje voor ons met een Koreaanse BBQ en hotpot (soort fondue in bouillon) gezien het grote aandeel Aziaten in de zaak moest het haast we goed zijn daar. En dat klopte. we hebben genoten. Daarna steken we de straat nog even over voor een wandelingetje door Old Town waarna we voor de TV en in de gameroom het nieuwe jaar afwachtten.

 

Op nieuwjaarsochtend deden we het rustig aan we bereidden een lekker ontbijtje gingen in de middag naar Disney Springs. Daar maakten we onder een stralende zon een lekkere rondje, met koffie op het Starbucks terras. 

Maandag hadden we een shoppingdag op de planning staan. Hiervoor reden we naar Tampa. Eerst naar de Premium Outlet daar. Dat is zo'n lekkere outdoor mall, niet te druk, veel ruimte, en belangrijk goede winkels en deals. Zowel Jesse als Christel waren oa op zoek naar een nieuw luchtje. Jesse had al snel succes in de ene parfumerie, Christel liep in een andere zaak tegen een lekker geurtje aan. Daar was echter de deal dat we flinke korting kregen op een 2e aankoop. Aangezien ze die van Jesse heir ook hadden brachten we zijn eerste aankoop terug. Kregen netjes direct het geld retour en kochten het dus met flinke korting nogmaals in de winkel van Christel. Zo was er dus weer geld verdient....

Na een broodje bij Wawa doorgereden naar Tampa International Plaza (een soort mall at millennia) ook hier werden nog een paar aankopen gedaan waarna we huiswaarts keerden. Onderweg aten we een heerlijke burger bij Fords Garage en ploften we thuis moe maar voldaan op de bank.

Gisteren deden we het rustig aan. Jesse en ik maakten nog een laatste rondje in een heel rustig Seaworld (de grote vakantiedrukte is hier nu voorbij), en Christel had wat tijd voor zichzelf aan de Vineland avenue. De middag brachten we onder een stralende zon door aan, en in, de pool.. We aten dicht bij huis een lekker steak en reden nog even naar de Walmart in Haines om straks ook thuis nog van het een en ander te kunnen genieten. Thuis.... dat is voor later.